افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٧ - عذاب دانشمندان

٣٠)، «يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ» (البقرة: ٢٦٩)؛ خداوند به هر كسى بخواهد حكمت را مى‌دهد و به كسى كه حكمت داده‌شود، خير بسيارى داده‌شده؛ ولى جز هوشمندان ياد آور اين معنى نمى‌شوند.

و نيز بعيد نيست كه اين آيه حكمت جهان‌بينى وآيده‌لوژى هر دو را شامل شود.

معجزه‌ى اين رسول اين است كه چهل سال عمرش در بين مردم بى‌سواد بت پرست مكه گذشته بود وخودش نيز مانند آنان نه مى‌توانست خطى را بخواند و نه مى توانست خطى بنويسد، كتابى را آورد كه وضع بشريت را تغيير داد و فرهنگ و تمدن بزرگى را به إنسانها تقديم كرد و آنچه كه دركتب انجيل و تورات از مطالب خرافى و خلاف عقل بود اصلاح نمود.

قبلا خوانديم كه از جمله: «وَ آخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ ...» (الجمعة: ٣)؛ عموم رسالت او ثابت نمى‌شود.[١]، و عمومى طولى و عرضى او از آيات ديگر قرآن ثابت و قطعى است. «ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ» (الجمعة: ٤)، البته اعطاى نبوت بالاترين فضل الهى است كه به كسى مى‌دهد؛ ولى به حكم عقل آن فرد، بايد داراى استعداد عالى و اراده‌ى قوى باشد كه بازهم فضل خداوند است.

عذاب دانشمندان‌

«مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً ...» (الجمعة: ٥)؛ سَفْرْ-

[١] - ممكن است كلمه‌ى آخرين هر چند عموم ندارد؛ ولى شامل حال بى‌سوادان ايرانى هم بشود و دليل اين مطلب رواياتى است كه در صحاح اهل سنت آمده است كه پيامبر دست برشانه سلمانى فارسى گذاشت كه آخرين از نژاد اين مرد است و فرمود اگر علم در ستاره ثريا باشد مردانى ازنژاد او بدان دست پيدا مى‌كند.