افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥٨ - يك نكته دقيق

يك نكته دقيق‌

«وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا ...» (التحريم: ١٢)؛ مريم دختر عمران (نمونه‌اى براى زنان مؤمنه قرارداده) كه عفت و پاكى دامن داشت، پس دمديم روح خود را در شرمگاه او (و او) به كلمات و كتب پروردگار خود تصديق داشت.

در ابتدا به ذهن مى‌رسد كه جمله‌ى «احصنت فرجها» زمينه ساز نفخ روح خدا در شرمگاه مريم (سلام الله عليها) باشد، آن وقت بلافاصله اين سؤال در ذهن مى‌آيد كه احصان عورت مخصوص به مريم نيست تا مستحق اين مقام گردد؛ بلكه ميليونها دختر ديگر نيز اين صفت عام را داشته‌اند و صفت عام زنان چگونه سبب امتياز مهم براى يك فرد خاص مى‌گردد؟

جواب اين جمله (احصنت فرجها) عفت خود را حفظ كرد، نه علت نفخ روح عيسى است و نه زمينه ساز آن و نه به آن نظر دارد؛ بلكه ظاهراً براى تبرئه‌ى مريم از اتهام يهوديها بيان شده كه به طور آشكار، مريم مكرمه را متهم به گناه كبيره نمودند: «يا أُخْتَ هارُونَ ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا» (مريم: ٢٨)؛ مريم نه پدرت مرد بدى بود، نه مادرت زن بى عفتى بوده اين چه عمل زشتى بود كه انجام دادى؛ بلى هدف ذكر جمله‌ى معترضه فوق براى پاكى و طهارت او بود و ربطى به نفخ روح در رحم آن ندارد و علت اختيار مريم براى اين كار در قرآن ذكر نشده و براى ما نيز، روشن نيست.