افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٧ - قانون كلى در مورد نيكو كارى

ذكور إنس كه يك جسم لطيف غير ديدنى و ديگرى جسم مادى ديدنى، رابطه‌ى جنسيتى، وجود نداشته‌باشد:؛ و اگر اين استظهار واقعيت داشته باشد معلوم مى‌شود قاصرات الطرف حوريان بهشتى باشند كه قبلا در باره‌ى آن بحث كرديم.

براى توضيح بيشتر، به آيات ٥٤ دخان و ٢٠ سوره طور و ٢٢ سوره واقعه وآيه ٧٢ رحمن مراجعه شود.

وآنچه كه تفسير آيه فوق را به حوريه مدلل مى‌سازد آيه‌ى مباركه‌ى ٤٨ سوره صافات است: «وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ عِينٌ» (الصافات: ٤٨) والله اعلم،

بنابر اين، حوريه براى ذكور هر دو نوع قابل استفاده است.

در جذابيت حورالعين همين بس كه مانند ياقوت و مرجان (سرخ و سفيد) مى‌باشند.

دو باغ (پايين‌تر) ديگر از دو باغ اول‌

اوصاف اين دو باغ ديگر و يا پايين‌تر، چه براى خائفين از مقام پروردگار باشد (كه هر چهار باغ همه از آنان باشد) و چه براى ديگران، كه بعيد نيست چنين باشد به حسب الفاظ آيات، با اوصاف دو باغ متقدم فرق مهمى ندارد؛ مگر اينكه تفاوتهاى كمى و كيفى داشته‌باشد كه در الفاظ نيامده است. (نگارنده متحير است و ديگران از او بهتر خواهند فهميد)

قانون كلى در مورد نيكو كارى‌

«هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ» (الرحمن: ٦٠)؛ ظاهر آيه‌ى مباركه، اين است كه نفس احسان جزا و پاداش آن احسان باشد، چه محسن اول خدا باشد، يا بندگان، چه كافر باشد و چه مؤمن.