افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٠٨ - تكبر احمقانه ى بشر
تكبر احمقانهى بشر
يكى از صفات بسيار زشت اخلاقى كه انسانيت آدمى را آسيب پذير مىسازد تكبر و بزرگ منشى است اين تكبر از نگاه روانى بين گدايان و مردم نادار هم وجود دارد؛ ولى بين زمامداران وثروتمندان كمعقل بيشتر تبارز دارد خداوند كه طبيعت ناقص انسانهاى خام را مىداند قبلًا به پيامبر خود ارشاد مىكند كه فرعون به تكبر سلطنت خود گرفتار است، با او به نرمى صحبت كن و مدارا نما تا شايد از حساسيت خود دعوت تو را رد نكند و اصلاح شود.
او با اينكه بت پرست بود و طبق عادت اولى يا به انگيزه سياسى به دست آوردن دل ملت بت پرست خود، خدا يانى احتمالًا از فلز و طلا و نقره داشته، كه يك موقع در باريان بر او خورده گرفتتند و گفتند آيا موسى و قوم او (بنى اسرائيل) را مىگذارى تا زمين مصر را به تباهى بكشانند؟ تو و خدايان تو را به حال خود واگزارند (اعراف ١٢٧) ولى طبع متكبر او كه طغيان داشت خودش را نيز خدا مىدانست بسيار منافقانه به ملت بىتحرك مصر[١] گفت من خدايى به جز از خود براى شما سراغ ندارم!! (قصص ٣٨)
متكبران حالت استقرار ندارند و اسير احساسات موقتى خود هستند، وقتى جادوگران گفتند به عزت فرعون قسم كه بر موسى پيروز مىشويم، او ساده لوحانه آن را پذيرفت و فرياد زد: من پروردگار برتر شما هستم (نازعات ٢١) خداوند هم او را به عذاب دنيا و آخرت مبتلا كرد!
[١] - ملت مصر تا امروز( ٤/ ٦/ ١٣٩٦ ش) از فرعون هاى درجه دوم خود پيروى مىكند و موسى رئيس جمهور مسلمان و متخب مصر، در زندان به سر مىبرد!!