افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٤ - انحصار رسالت عيسى به بنى اسرائيل

اضلال انتقامى‌

«فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ» (الصف: ٥)؛ قبلا گفتيم كه خدا هيچ فردى را ابتداءاً گمراه و منحرف نمى‌سازد كه قبيح است و خداوند حكيم و عادل منزه از كار زشت است و خداوند همه‌ى إنسانها را هدايت ابتدايى مى‌فرمايد تا حجت بر آنان تمام شود؛ ولى هدايت ثانوى مشروط به عدم فسق و معصيت قبلى است.

در پناه اين دو مطلب، معناى آيه روشن مى‌شود، وقتى آنان انحراف پيدا كردند روح شان فاسد و زمينه‌ى انحراف ثانوى پيدا مى‌شود. «فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ» منطقى مى‌شود. و و قتى هدايت اولى از طرف مكلف رد شد، ديگر خدا نفس او را مستحق هدايت ثانوى نمى‌داند و معناى عدم هدايت فاسقين هم روشن مى‌شود.

انحصار رسالت عيسى به بنى اسرائيل‌

«... إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً ...» (الصف: ٦)، آيه دلالت دارد كه عيسى مانند موسى (عليهما السلام) بر بنى اسرائيل مبعوث شده، هر چند خود او اسرائيلى نبوده و لذا «ياقوم» نفرمود؛ بلكه يهوديها را، به بنى اسرائيل خطاب فرمود.

رسالت بزرگ و منحصر به فرد

«هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» (الصف: ٩)؛ خدا كسى است كه رسول خود را به هدايت (مردم) و دين حق فرستاد تا آن دين را بر همه اديان منسوخه غالب گرداند؛ البته اين كار نه در زمان حيات آن حضرت صورت گرفته و نه پس از فوت ايشان تا امروز (١٧ ذيقعده ١٤٣٨ ه ق)؛ ولى روزى توسط وصى دوازدهمين او عملى خواهد شد. «أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ» (الأنبياء: ١٠٥).