افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٩ - تأثير تدين در أجل و رزق آدمى

ثانياً: اگر چنين امرى ثابت شود تكليف و معصيت همه‌ى غرق شدگان، ثابت نمى‌شود. قرآن مى‌فرمايد: «وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ...» (الأنفال: ٢٥)؛ از فتنه‌ى بترسيد كه تنها ستم گنندگان شما را نمى‌گيرد ٠ بلكه بى گناهان را نيز شامل مى‌شود)

حمل كلمه‌ى «قوم» كه در آيه‌ى اول و آيه‌ى دوم، سه مرتبه تكرار شده بر امت، خلاف لفظ قرآن و اعتبار عقلى در آن عصرها مى‌باشد.

تأثير تدين در أجل و رزق آدمى‌

«وَ يُؤَخِّرْكُمْ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى ...» (نوح: ٤)، و «فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً، يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً، وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً» (نوح: ١١)؛ در آيات فوق اين سوره، نوح به قوم خود وعده مى‌دهد: اگر بعد از ايمان آوردن، عبادت و تقوى داشته و او را اطاعت كنند، از عمر شان چيزى كاسته نمى‌شود و به أجل معلق نمى‌ميرند، و اگر پس از ايمان، استغفار كنند، باران زياد بر آنان خواهد باريد و به اموال و پسران شما مدد مى رساند و براى تان، باغ‌ها و نهرهاى آب قرار مى‌دهد.

آيا ايمان و عبادت و بندگى هميشه مؤمنان را از حوادث مرگبار نجات مى‌دهد و مال و پسران را زياد و باغ و آب فراوان را نصيب آنان مى‌گرداند؟

در آيه‌ى ٩٦ اعرف چنين ارشاد شده است: «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ» (الأعراف: ٩٦)؛ اگر اهل آبادى‌ها ايمان و تقوى را به دست آورند درهاى خيرات آسمان و زمين را بر آنان باز مى‌كنيم.

«قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى‌ أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ ...» (هود: ٤٨)؛ آيه‌ى اول و سوم ممكن است مخصوص به قوم نوح (ع) باشد؛ ولى آيه‌ى اعراف عام است و كلى كه‌