افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٢ - يك بحث ادبى

تقريباً بى‌دين هستند. اگر دسته‌هاى آدم كش به نام مقدس اسلام بوجود نمى‌آمد شايد اقبال بيشترى به سوى آن صورت مى‌گرفت؛ ولى با اين حال در آينده شكست فاحش مسيحيت كه شايد پيروان مختلف آن به مقدار پيروان اسلام باشند قابل پيش بينى نمى‌باشد مگر در دراز مدت و لذا بعضى آنرا به زمان ظهور، و حضور حضرت مهدى (ع) تفسير كرده اند والله العالم.

ايمان و عمل صالح شرط مغفرت و پاداش‌

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ ..» (الفتح: ٢٩)؛ در اين آيه كه آخر سوره فتح است خداوند اصحاب آن حضرت (ص) را مدح فراوانى مى‌كند ولى در آخر آيه اين جمله آمده است: خداوند وعده فرموده است كسانى از آنان را كه ايمان آورده اند و عمل صالح داشته‌اند، آمرزش و اجر عظيم (كه همان بهشت باشد) پس در همه حال و مقام بايد متوجه باشيم ايمان و عمل صالح تا پايان كار شرط مغفرت و رفتن به بهشت است خداوند پايان كار همه ما را با ايمان و عمل صالح داشته باشد.

يك بحث ادبى‌

ظهور حرف «من» در جمله‌ «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ» در تبعيض است ولى بعضى از مفسّرين گفته بيانى است نه تبعيضى، لكن جمعى بر اين نظريه ايراد گرفته اند كه كلمه‌ى «من» اگر بيانيه باشد هرگز بر ضمير داخل نمى‌شود و اصلًا در كلام عرب سابقه اى ندارد پس معلوم مى‌شود حرف «من» براى تبعيض است.