افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٥ - تفسير سوره ممتنحه

تفسير سوره ممتنحه‌[١]

در اين سوره مباركه مطالب كه در اين كتاب ذكر آنها نيكو است امور زير است:

١- حرمت محبت كفارى كه دشمن خدا و مسلمانان است؛

٢- حرمت ولى گرفتن آنان كه كارهاى مسلمانان به دست آنان باشد (بنا براين كه اولياء به همين معنى است نه به معنا دوستان) مگر اينكه بگوييم جمله‌ى‌ (تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ) تفسير كلمه اولياء باشد.

به هر حا ل از صدر اين سوره حرمت محبت مطلق كفار، هر چند كه با خدا و مؤمنين دشمنى نمى‌كند، به دست نمى‌آيد.

٣- عدم نفع رسانيدن اولاد و ارحام در قيامت مخصوص به فرضى است كه آنان مسلمان نباشند، براى اين كه اولاد و ارحام مؤمنين مى‌توانند در حيات خود به وسيله‌ى دعا و استغفار كمك كنند و نافع باشند و همچنين در قيامت كه رواياتى به اين موضوع دلالت دارد؛ ولى اين آيه تفسير ديگرى مى‌طلبد.[٢]

٤- «يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ»؛ يعنى روز قيامت بين خويشاوندان حتى بين پدران و پسران جدايى افكنده مى‌شود و نيز بدرد همديگر نمى‌خورند.

و الحاق ذريه مؤمن به او (طور ٢١) اولًا در بهشت است و ثانياً در فرض ايمان ذريه مى‌باشد كه بحث آن در تفسير سوره طور گذشت و در آيه‌ى ديگر مى‌فرمايد: «فَإِذا نُفِخَ‌

[١] - اين سوره مدنى است و سيزده آيه دارد.

[٢] - ممكن است مراد اين باشد كه اگر در دنيا با كفار همكارى كنيد و اسرار مسلمانان را به آنان اطلاع دهيد يا اولاد و ارحام شما از گزند آن محفوظ بمانند، روز قيامت اين گناه بزرگ شما را اولاد و ارحام شما از ببين برده نمى‌توانند.