افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٠ - تفسيرسوره قيامت

و اين موضوع از پاره‌اى از آيات ديگر هم استفاده مى‌شود، و به طريق اولى بين بهشتيها دركرات بهشتى، اين ارتباط كماً و كيفاً بيشتر است.

به هر حال اين ارتباط از طرف بهشتيها با دوزخيها بر قرار شده؛ ولى آيه ٥٠ اعراف دوزخيها با بهشتيها ارتباط بر قرار مى‌نمايند: «وَ نادى‌ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ ...» (الأعراف: ٥٠)؛ دوزخيها به بهشتيها ندا كردند كه از آب (آشاميدنى) يا از نعمت‌هايى كه خداوند روزى شما گردانيده به ما بدهيد، بهشتى‌ها مى‌گويند: خداوند شما را از آب و رزق بهشت، محروم كرده (و ما قدرت چنين كمكى را به شما نداريم.)

سخنى در مورد شافعين‌

«فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ» (المدثر: ٤٨)؛ شفاعت شفاعت كنندگان به كفار فايده‌اى نمى‌رساند.

اگر مراد از شفاعت كنندگان، كسانى باشند كه اجازه شفاعت را از جانب خداوند داشته باشند، آنان كه براى كفار شفاعت نمى‌كنند.

اگر مردا شفاعت كفار براى كفار باشد، كه بعيد است آيه اين صورت راشامل شود، ممكن است مراد شفاعت خويشاوندان مسلمان و مؤمن كفار باشند كه اين شفاعت مورد قبول خداوند واقع نمى‌شود و نفعى به حال كفار ندارد. والله العالم بمراده.

تفسيرسوره قيامت‌[١]

«لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ، وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ» (القيامة: ١)؛ سوگند به روز قيامت و قسم به نفس بسيار سرزنش‌گر، در اين دو آيه چند مطلب [ذيل‌] است:

[١] - اين سوره مكى و داراى ٣٩ آيه مى‌باشد.