افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٨ - سدرة المنتهى

تفسيرسوره نجم‌[١]

آيه دوم و سوم و چهارم و پنجم معناى ظاهر قابل اعتمادى است و آيه ٧، ٨، ٩ متشابه است و آيه ١٠، ١١، و ١٢ نيز ظهورى قابل اعتماد دارد.

غرض عمده اينكه تأويل بردن قرآن بر خلاف ظاهر و يا نصوص الفاظ قرآن- همانگونه كه در ج ١ حدودالشريعه فى محرماتها نوشته‌ام حرام است و عمل به متشابهات قرآن ممنوع و گمراه كننده است، مفسّر بايد تحت تأثير عظمت الهى باشد و هوس تأويل و توجيه متشابهات را بدون دليل معتبر شرعى مانند ظواهر آيات ديگر و يا احاديث معتبرالسند را نكند روايات ضعيف يا مجهول السند مانند آراى مفسّرين متقدمين و يا متأخرين، قابليت اعتماد را در تفسير آيات قرآن ندارند كه متأسفانه بلكه بد بختانه خيلى از مؤلفين و مفسّرين ما و بدون كه معلوماتى از علم رجال و قواعد آن ندارند به آن گرفتارند. در حوزه هاى علمى قم و نجف و جامع الازهر مصر شرايطى براى مؤلفين در رشته‌هاى علومى كه در آنها به تأليف مى‌پردازند وضع نشده و بازار بى سواد ها هنوز گرم است به اميد روزى كه نواقص فعلى اهل علم دينى بر طرف شود ان شاءالله.

سِدْرَة الْمُنتَهَى‌

«عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌» (النجم: ١٤)؛ احتمال دارد سدرة المنتهى آخرين حد رفت و آمد ملائكه و غيرهم باشد و بنا براين كه ملائكه- برخلاف زعم حكماء مجرد نيستند؛ بلكه اجسام‌

[١] - اين سوره مكى و داراى ٦٢ آيه مى‌باشد؛ نظرى مى گويد كه آيه‌ى ٣٢،« الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ ..»( النجم: ٣٢)؛ در مدينه نازل شده است