افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٧ - دوستى كفار و سر پرستى آنان

و شكل ديگرى معنى شود.

تفسير سوره مجادله‌[١]

وجوب توكل‌

«وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» (المجادلة: ١٠)؛ از آيه، وجوب توكل و اعتماد بر خداوند به دست مى‌آيد. و تفصيل آن را در كتاب اخلاق اسلامى و حدود الشريعة نوشته‌ام.

ارزش علم در قرآن‌

«يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ ...» (المجادلة: ١١)؛ همانگونه كه ايمان موجب رفعت مؤمنين است، علم نيز موجب رفعت دانشمندان است: «قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ ...» (الزمر: ٩)؛

ناكامى صحابه‌

«أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ ...» (المجادلة: ١٣)؛ اين يك شكست اخلاقى توانگران صحابه كرام در برابر ندادن صدقه بود، كه خداوند آن را بخشيد.

دوستى كفار و سر پرستى آنان‌

محبت با كفار قبول ولايت آنان از محرمات كبيره است كه در حدود الشريعة فى محرماتها بيان داشته‌ام؛ بعضى از دانشمندان آن را بعد ازحرمت شرك به خدا بزرگترين حرام مى‌دانند (حرام شماره دوم).

[١] - اين سوره مدنى و ٢٢ آيه دارد.