افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٥ - سخنى در مورد كهكشان
و كيفيت گوش دادن جن را نمىدانيم و لذا حق ايرادى را هم نداريم، از آيات به دست نمىآيد كه دستههاى جن هفتهاى يا ماهانه يا اقلًا سالانه، توسط شهاب سنگها كشته و يا جلوگيرى مىشوند اين صرف بدان معنى نيست كه هر شهاب سنگى كه در آسمان ديده شود بدنبال طرد شياطين متمرد، توسط شهابها به اصطلاح منطق قضيهاى است مهمله، كه از حيث عدد و زمان معلوم نيست.
در علم نجوم جديد و كشف ستارهها، هيچ دليلى بر بطلان آنچه كه در قرآن آمده اقامه نشده است. تأويلات ركيك جمعى از مفسرين اگر به نحو مجرد احتمال باشد عيبى ندارد و گرنه تأويلات قرآن، بدون دليل حرام است. والله العالم.
سخنى در مورد كهكشان
ادعا مىشود كه يكصد بيست و پنج ميليارد كهكشان توسط دوربين هابل كه در فضا است كشف شده، گفته شده خورشيد ما، يك ميليون و دو صد هزار بار از كرهى زمين ما، بزرگتر است.
ادعا مىشود در كهكشان راه شيرى ما، يكصد ميليارد ستاره وجود دارد كه خورشيد ما، يكى از ستارههاى متوسط آن به حساب مىآيد و عدد سيارات كهكشان ما، معلوم نيست و در آينده كه تلسكوبهاى بزرگترى و دقيقتر اختراع شود، ممكن است وسعت جهان چندين برابر وسعت فعلى آن ثابت گردد.
حالا كه عظمت جهان فعلى اجمالًا معلوم شد، اين آيه مى فرمايد: «أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ» (الملك: ١٤)؛ آيا خالق به مخلوق خود- كه در حدوث و بقا،- او احتياج دارد، دانا نيست. پس واجب الوجود مجرد همان گونه كه به ذات لايتناهى خود علم لايتناهى دارد به مخلوقات نيز علم دارد.