افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤١ - چند مطلب ديگر

و السلام- مخصوص به بنى اسرائيل بوده‌اند.

بعضى از قراين نقلى غير معتبر السند وجود دارد كه شريعت ابراهيم (ع) در بين فرزندان اسماعيل (ع) باقى نافذ بوده كه اگر واقعيت داشته باشد پيامبر (ص) پيرو شريعت جد خود ابراهيم (ع) بوده است و بعد به منصب نبوت رسيده است.[١] والله العالم بواقع الحال.

٣- ظاهراً همانگونه كه گذشت، بعثت به وسيله همان پنج آيه مباركه صورت گرفته باشد. در اين صورت بايد مبعث روزى نداشته باشد؛ بلكه بايد بگوييم شب مبعث آنهم در شب قدر ماه رمضان چون قرآن در آن شب نازل شده است كه جمعى از برادران اهل سنت ما به آن باور دارند؛ ولى در حديثى معتبرالسند كه ابوهريره از آن حضرت نقل نموده است‌[٢] مبعث در ٢٧ رجب است چنانچه روز غدير در روز ١٨ ذى حجه مى باشد. و در مذهب شيعه، پنج حديث كه يكى از آنها سندش معتبر است نيز مبعث را در روز ٢٧ رجب مى‌داند[٣]، مى‌شود در وجه جمع بگوييم كه پنج آيه‌ى مذكور در روز ٢٧ رجب نازل شده و سپس وحى قطع شده و از شب قدر وحى شروع به نزول نموده و استمرار يافته و يا نزول در شب ماه رمضان در آسمان بوده كه مشهور علماء گفته اند، قرآن دو نزول داشته يكى جمعى و ديگرى تدريجى در بيست و سه سال و نزول دفعى مذكور و در آسمان اول بوده باشد.

قضيه بسيار مشكل و پيچيده است و ما در چند كتاب ديگر خود در اين مورد به تفصيل صحبت كرده ايم. براى اين جانب به دليل معتبرى دو نزول- خصوصاً كه هر دو نزول بر پيامبر (ص) در زمين بوده باشد- ثابت نشده، نزول استمرارى او از شب قدر در ماه رمضان بوده‌

[١] - آياتى كه دين اسلام را روش و ملت ابراهيم دانسته، دين عمومى مرحله رسالت است نه مرحله نبوت. آيات را در معجم المفهرس نگاه كنيد.( هفت آيه مى‌باشد)

[٢] - اين حديث را خطيب بسند صحيح به نظر دانشمندان محترم اهل سنت نقل كرده است.

[٣] - اين حديث معتبرة السند خطيب از ابى هريره نقل كرده، ما آن را از جلد اول كتاب مشهور الغدير علامه امينى( ره) در بعضى از كتب ديگر وخود نقل كرده‌ايم.