افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٠٢ - تفسير سوره نبأ و عم

بنابراين اين سؤال پيش مى‌آيد كه سايه‌ى قيامت چه معنايى دارد؟ ممكن است بگوييم كه كرات بهشت مانند زمين قيامت به نورى كه ما سبب آن را نمى‌دانيم، روشن باشد: «وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ وُضِعَ الْكِتابُ ...» (الزمر: ٦٩).

تفسير سوره نبأ و عّم‌

«أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً، وَ الْجِبالَ أَوْتاداً (النبإ: ٦- ٧)؛ مگر خدا زمين را براى شما مهاد و كوهها را (به منزله) ميخها، قرار نداده است؟

١- اگرمهاد و مهد را، به معناى گهواره بگيريم، نفس تشبيه زمين به آن، معجزه علمى قرآن است كه حركت وضعى زمين را ثابت مى‌دارد. و اگر به معناى محل آماده استراحت بگيريم، بيان يكى از بزرگترين نعمت‌هاى إلهى است كه همه مى‌دانند معجزه نيست.

بلى حركت زمين از آيه‌ى ٨٨ سوره نمل: «تو كوهها را مى‌بينى (و) مى‌پندارى كه ساكنند در حالى كه آنها مانند ابرها حركت دارند. و همه مى‌دانند كه حركت كوهها بدون حركت زمين نا ممكن است. ممكن است از تشبيه به حركت ابرها، حركت انتقالى زمين را بفهميم.

٢- درست است كه زمين بيشتر از ده گونه حركت دارد؛ ولى فاقد اضطراب است. و قرآن مى‌گويد: كوهها به منزله ميخهاى زمين است. و اين اولًا به حركت زمين اشاره مى‌كند. و ثانياً آنها را مانع از اضطراب زمين مى‌داند.

هركس زلزله‌اى متوسط زمين را تجربه كرده باشد، مى‌داند چه قدر ترس و اضطراب دارد. كوهها اضطراب زمين را از نظر علم «جبر»، در موارد «كم» كنترول مى‌كنند كه اخبار قرآن از آن معجزه‌ى ديگر اوست. بعضى از كم‌فكران نامگذارى ميخها را حكايت‌گر از سكون زمين مى‌دانند و معجزه علم قرآن را وارونه نشان مى‌دهند مگر ميخهاى كشتيها و