افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٧ - سكينه و زيادتى ايمان

آنان با ساير مسلمانان پرچم اسلام را در آفريقا و اروپا برپا نمودند.

روح اين جواب اين است كه ذنب در لغت به معناى معصيت و مخالفت با دستورات واجب يا حرام شريعت نيست؛ بلكه به معناى امريست كه عواقب بدى دارد و معناى دوم معناى اصطلاحى آن است كه در اواخر حيات پيامبر (ص) و پس از وفات شان، لفظ مذكور، اين معنى را پيدا كرده است و مغفرت نيز به معناى پوشانيدن است نه بخشش عقاب اخروى. اين جواب اگر مسلّم نباشد، باطل هم نيست و محتمل الصحة مى‌باشد.

تا زمانى كه جواب بهتر از اين جواب پيدا نشده بنا گذاشتن بر آن- هرچند احتمالًا- هيچ اشكالى ندارد، و بعضى از روايات منقوله از امام رضا (ع) آنرا تأييد مى‌كند[١].

فايده مهمه‌

نگارنده در آخر رساله تفسير سوره شمس در ضمن قواعد تفسير كلام الله گفته ام كه يكى از واديهاى خطرناك مفسّرين، اشتباه كردن بين معناى لغوى و اصطلاحى است و بايد جداً متوجه آن باشيم تا ما را از واقعيتها بدور نسازد.

سكينه و زيادتى ايمان‌

«هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدادُوا إِيماناً مَعَ إِيمانِهِمْ وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً» (الفتح: ٤)؛ در آيه‌ى مباركه چند مطلب است:

١- ظاهراً مراد از سكينه آرامش و اطمينان نفس به خداوند و صفات و افعال اوست؛ بلى‌

[١] - در عرف عوام الناس مشهود است كه معايب را به مردم ضعيف نسبت مى‌دهند و وقتى افراد قوى شوند براى آنان كمال مى تراشند و يا خوبيهاى آنان را بيان مى دارند. بنابراين هردو سؤال حل مى‌شود.