افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٤ - عظمت عرش

بهشت مزد عمل است‌

«وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» (الزخرف: ٧٢)؛ و آن بهشتى است كه (آن را) به آنچه كه عمل مى كرديد به ارث برده ايد، پس عامل اصلى، ايمان و عمل صالح و اطاعت خداوند است، توبه و عفو و شفاعت و ساير مسقطات عقاب، ظاهراً در پناه ايمان و عمل صالح و كيفيت و كميت آن صورت مى گيرد والله العالم.

دوزخيان‌

دوزخى ها از مالك و فرمانده جهنم مى خواهند كه پروردگارت ما را بميراند (تا از عذاب دوزخ راحت شويم) مالك جهنم مى‌گويد شما در دوزخ هستيد آن روز كه حق را براى شما آورديم اكثر شما از آن كراهت داشتيد (آيه ٧٧ و ٧٨) و عذاب شما سست و كم نمى‌شود و كفار از نجات خود نا اميد مى شوند. (زخرف آيه ٧٥) نعوذ بالله منه.

ممكن است نسبت كراهت به اكثريت به اعتبار انسان بودن شان است كه اقليت انسان ها مؤمن مى باشند.

ظاهراً دوزخيان از صحبت با خدا با استناد بعضى از آيات شريفه ممنوع هستند و لذا از مالك آمر دوزخ مى خواهند كه خداوند آنان را بميراند تا از عذاب راحت شوند.

عظمت عرش‌

«سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ» (الزخرف: ٨٢)؛ ربوبيت عرش در برابر ربوبيت آسمانها و ربوبيت زمين شهادت مى دهد كه عرش عظمتى ممتاز دارد.