افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٧ - اقسام كلام خدا با بشر(مرسلين)

توجه: به نظر قاصر من، بعضى از آيات در اين مورد تكرارى و تأكيدى ولى مدققين شايد معانى جديدى از آنها به دست آورد.

اضلال انتقامى‌

كسانى كه هدايت اولى خداوند (و كتاب او ر ا) نپذيرد، روح او تاريكى پيدا مى‌كند كه يك نوع گمراهى است كه جزاى طبيعى متمرد است. آيه‌ى ٤٦ شورى از همين موضوع خبر مى‌دهد: «... وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ ...» (الشورى: ٤٦)؛ و اضلال ابتدايى بر خداوند حكيم عادل جايز نيست و كار شيطان و شيطان صفت است.

آرى اضلال انتقامى نتيجه‌ى معصيت اختيارى خود مكلف است كه براى خداوند حكيم عادل عقلا صحيح است. (دقت كنيد)

اقسام كلام خدا با بشر (مرسلين)

«وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ» (الشورى: ٥١)؛ براى نبى يا رسول بشر، نمى‌رسد كه خداوند با او تكلم نمايد، مگر به صورت وحى يا از پشت حجاب يا رسولى را بفرستد تا وحى كند (به سوى آن بشر مرسل) به اذن خداوند آنچه را كه خدا بخواهد محققاً او بلند مرتبه و داراى حكمت است‌

تفسير اين آيه:

خداوند تكلم خود با انبياء و رسولان خود را به سه گونه منحصر دانسته است:

١- وحى و القاى كلام در قلب و خاطر مرسل، ممكن است اين آيه اطلاق داشته باشد كه القاء و قذف كلام و مقصود در حال خواب را؛ همانند بيدارى شامل شود؛ مانند خواب ابراهيم كه امر به ذبح اسماعيل را ديد. شايد خيلى از انبياء و رسل از اين گونه وحى بر خور