افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٥ - وعده هاى اين آيه

علم واجب الوجود

«إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ...» (فصلت: ٤٧)؛ اثبات علم خداوند به همه‌ى موجودات مخلوق او كه فاعل مختار است نزديك به ضرورت عقلى است؛ ولى اثبات علم او به همه‌ى اشياء تا ابد- كه ابديت آخر ندارد- مشكل است و تنها كسى كه متوجه آن شده صاحب اسفار است كه من برهان او را در صراط الحق نقل و نقد كرده‌ام و نظر خود را نيز ذكر كرده‌ام آيه‌ى فوق مانند آيه‌ى‌ «وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ» (الأنعام: ٢٨) ناظر به همين مرحله است. نظير اين آيه، چند آيه‌ى ديگر است كه علم به قيامت را به خدا منحصر مى‌كند و حتى پيامبر اسلام (ص) هم آن را نمى‌داند و همه‌ى آيات وارده در بهشت و دوزخ نيز ناظر به همين مرحله است (دقت كنيد)

وعده‌هاى اين آيه‌

«سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ» (فصلت: ٥٣)؛ به زودى آيات (ونشانه‌هاى عظمت) خود را به كفار در جهان و نفسهاى شان ارائه خواهيم نمود، تا براى آنان روشن گردد كه قرآن و يا وجود خالق مختار حكيم، حق است آيا كفايت نمى‌كند پروردگارت را كه بر هر چيز و موجودى حضور و شهود دارد.

از آيه‌ى شريفه به دست مى‌آيد كه خداوند از ترقى و توسعه‌ى علوم تجربى و اكتشاف آسمانها در آينده بشر را مطلع مى‌سازد تا به خدا بيشتر ايمان آورند، و به تعبير ديگر كهكشانها كه فعلا ادعا مى‌شود تا يك صد و بيست ميليارد آن كشف شده كه نسبت به زمان نزول قرآن و باور دانشمندان آن زمان كه به افلاك موهوم «بطلميوسى» معتقد بودند، تحول فكرى زيادى‌