افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٣٢ - تفسير سوره والتين

پركارى‌

«فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ، وَ إِلى‌ رَبِّكَ فَارْغَبْ» (الم نشرح: ٧- ٨)؛ اگر معناى آيه اول اين باشد كه هر وقت ازكارى فارغ شدى به كار ديگر توجه كن، آيه مطلب مهمى را بيان مى‌كند كه عمر خود را به بيهوده تلف نكن اگر كسى يكصد هزار پول خود را در قمار ببازد هم عقلاء او را مذمت مى كنند و هم خودش ناراحت مى‌شود؛ ولى بدبختانه بى كارى: باختن عمر و جان است. و كم كارى:- تا چه رسد به بى كارى- بدتر از قمار و باختن مال است. ما بايد عمر خود را اگر به ساعت حساب نكنيم به سال هم حساب نكنيم و مناسب است به روز حساب كنيم از عمر من تا كنون در حدود ٢٩٤٠٠ روز گذشته در مقابل اين همه روزها و اين همه به هدر دادن عمر تعلم كم وعبادت كمتر داشته‌ام خداوندا خودت بر ما، رحم بفرما.

عمده اين است كه صرف عمر و سال ما، در راه رغبت به سوى پروردگار باشد.

تفسير سوره والتين‌[١]

«وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ، وَ طُورِ سِينِينَ، وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ، لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ، ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ، إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ، فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ، أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحاكِمِينَ» (التين: ١- ٨)؛

قسم به انجير و زيتون و اين شهر با امن (مكه) موكداً ما انسان را در نيكو ترين تقويم آفريديم سپس او رابه پايين ترين پايين ها بر گردانيديم مگر آنانى را كه ايمان آورده‌اند و صالحات و شايسته ها را به جا آورده‌اند كه پاداش دائم (و يا بدون منت) دارند پس چه موجب تكذيب تو به دين (و يا قيامت) مى‌شود آيا خداوند محكم ترين حكم كنندگان نيست؟.

[١] - اين سوره مكى و داراى ٨ آيه مى‌باشد.