افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥٧ - زن نوح و زن لوط

زن نوح و زن لوط

از آيه‌ى دهم سوره تحريم و غيره به دست مى‌آيد كه در زمان هاى گذشته، عقد زناشويى بين مرد مسلمان و زن كافر؛ بلكه بين مرد كافر و زن مؤمنه، حرام و باطل نبوده و ظاهراً همسر حضرت توح و همسر لوط، كافر بوده‌اند، چنانچه همسر فرعون آسيه؛ دختر مزاحم زن مؤمنه بوده كه ظاهراً توسط فرزند خوانده اسرائيلى اش موسى بن عمران (ع) به خدا ايمان پيداكرده بود، در حالى كه شوهرش فرعون خبيث‌ترين كفار بود.

زن فرعون مقام بالايى داشته كه خداوند كلام او را در قرآن بيان فرموده است: «رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ» (التحريم: ١١)؛ پروردگار من، برايم خانه‌اى پيش خود در بهشت مهيا كن و مرا از فرعون و كارهاى او، نجات بده (و نيز) از قوم ستمگران نجات ده.؛ بلى از اين آيه و آيه ١١ سوره‌ى تحريم به دست مى‌آيد كه زن فرعون و مريم مادر عيسى دو زن مجلله، نمونه و الگو اهل ايمان بوده‌اند. چنانچه زوجه‌ى نوح و زوجه‌ى لوط، الگوى اهل كفر بوده‌اند.

مطابق احاديث بخارى و ساير صحاح، دو زن نمونه ديگر در اسلام بوده كه مجموعه‌ى زنان كامله درجه اول همين چهار تن مى‌باشند. و اين دو نمونه ام‌المؤمنين خديجه كبرى كه جان و مال خود را در اختيار خاتم النبيين (صلى الله عليه وآله) گذاشت و دختر بزرگوار او فاطمه الزهرا (عليهن السلام) مى‌باشند.