افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٦ - نابودى همه ى جهانها و جهانيان در آينده

قرآن يك جمله بسيار اساسى را بيان مى‌كنند كه مى‌گويد دهريين به گفته خود علم ندارند و به گمانه زنى اكتفاء مى‌كنند و ادامه اين بحث را در كتابهاى اعتقادى نگارنده (صراط الحق ج ١، عقايد اسلامى، متافيزيك از نظر رئالزم و غيره مطالعه فرماييد.

عوالم‌

«فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمِينَ» (الجاثية: ٣٦)؛ بعيد نيست العالمين تفسير سموات و زمين باشد و مراد از عالمين- جهانيها- كهكشانها و ملائكه و غيرهم باشد، يعنى عالمين در مقابل آسمانها و زمين نيست والله العالم.

تفسير سورة الاحقاف‌[١]

نابودى همه‌ى جهانها و جهانيان در آينده‌

«ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى ..» (الأحقاف: ٣)؛ موسى در جواب فرعون گفت: «رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌» (طه: ٥٠)؛ پروردگار ما به هر چيز لباس وجود را پوشانيد سپس همه آنها را به سوى كمالات و غايات شان هدايت فرمود، بنابراين هر مخلوق از خود علت غايى دارد و به حق آفريده شده است در اين آيه يك مطلب مهم ديگر، نيز بوسيله دو كلمه بيان شده: و اجل مسمى!! يعنى آسمانها با همه كهكشانهايش و زمين با آن همه اتقان و حكمت بالغه اى كه در او به كار رفته براى هميشه آفريده نشده و تنها براى مدت معينى خلق شده و همه آنها پس از مدت معين از بين مى روند. سبحان الله از عظمت خالق كه ميليارد ها كهكشان همه از بين مى رود درك اين موضوع از

[١] - احقاف سر زمينى در جنوب شبه جزيره عرب است كه هود( ع) قوم عاد را به سوى خدا مى خواند. اين سوره مكى و داراى ٣٥ آيه مى باشد.