افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٤ - باز هم بهانه تراشى دروغين
نموده در خط بى پايان جهان بينى توحيدى و ايده آلوژى انسانى راهنمون مىگردد كه افراد هوسباز نمىتوانند در اين راه مقاومت كنند.
براى آنان بهترين راه اين است كه فضايل انسانى را انكار كنند و به جاى معنويات اخلاقى و تكامل روحانى در حلقهى محدود بى هدفى، دين آفريدگار جهان و نظام هدفمند اخرت را انكار كنند، تا رفتن به سوى هوسهاى پوچ خود در خط نزولى حركت كنند و بالاخره در ندامتگاه مهلكههايى چون مرض ايدز سقوط كند! يك بار ديگر آيه را بخوانيد تا روح آشفتهى شما را بيدار و جهت بدهد: «إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ ...» (الإسراء: ٩)؛ كتاب آسمانى اسلام شما را به طريقه قويمتر و محكمتر زندگانى عالى راهنمايى مىفرمايد.
باز هم بهانه تراشى دروغين
«بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ وَ لَوْ أَلْقى مَعاذِيرَهُ (القيامة: ١٤- ١٥)؛ بلكه انسان بر نفس (و كارهاى خود) آگاهى دارد هر چند (براى تبرئه خود) بهانه تراشى كند. و معذرتهاى خود را پيش كش كند.
معذرت در اصل به معناى پيدا نمودن چيزى است كه علامتهاى گناه و تخلفات را از بين ببرد، بعضى گفتهاند معاذير جمع معذر است كه معناى پرده پوشى است.
گاهى فرد بدكار، قاضى و حاضرين را به مغالطههاى خود قانع مىسازد؛ ولى نمىتواند سرزنش وجدان خود را از بين ببرد و از آن خجالت مىكشد.
«إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ» (القيامة: ٣٠)؛ احتمال مىرود كه روز مساق روز نقل روح با بدن برزخى به عالم برزخ باشد، احتمال دوم اين است كه مراد، روز قيامت باشد؛ يعنى ارواح متوفى به سوى پروردگارت رانده مىشوند.