افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥٩ - تفسير سوره ملك

احتمال مى‌رود صفت دائم قنوت بودن او (وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ) و كثرت اطاعت او وى را به اين مقام عالى رسانيده است و مؤيد آن لقب ديگر او است كه صديقه (بسيار تصديق كنند) مى‌باشد والله العالم‌[١]

توضيح: قبلًا گفتيم مراد روح انسانى حضرت عيسى است و گفتيم كه روح مذكور منفوخ منه، است و منفوخ در قرآن ذكر نشده، به نظر من اين منفوخ حيات است كه در سراسر بدنهاى انسان وجود دارد؛ مانند حرارت خورشيد در خانه‌هاى ما، والله اعلم.

تفسير سوره ملك‌[٢]

«تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ، الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ...» (الملك: ١- ٢)؛ «بركت» به سكون، سينه‌ى شتر را گويند و بعد به معناى دوام و بقاء استعمال شده و بر خدا به خاطر دوام ازلى و ابدى او، اطلاق مى‌گردد. و بر نعمت با دوام نيز اطلاق مى‌شود. «ملك» به ضم ميم، به معناى زمامدارى (حاكميت و مالكيت) با دوام است خدايى كه مرگ و زندگى را خلق كرده است.

اصل خلق به معناى تقدير مستقيم (اندازه‌گيرى مستقيم) است. لفظ خلق؛ مانند بعضى از مصادر به معناى مفعول (مخلوق استعمال مى‌شود گاهى به معناى مصدرى (آفريدن) و گاهى به معناى اسم مصدر (آفرينش) استعمال مى‌شود)[٣]

[١] - ممكن صديقه صيغه مبالغه از ماده صدق باشد، نه از تصديق. به هر حال صديقين بعد از نبيين و پيش از شهداء در آيه‌ى ٦٩ سوره نساء ذكر شده‌اند.

[٢] - اين سوره مكى و داراى ٢٩ آيه مى‌باشد.

[٣] - مراجعه شود به مفردات راغب.