افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٢١ - تفسير سوره اعلى

پشت و جلو او بيرون مى‌آيد و اين نيز خلاف ظاهر است.

آيه فوق در مدلول خود مطابق آيه ٤٥ و ٤٦ سوره نجم است: «وَ أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى‌، مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى‌» (النجم: ٤٥- ٤٦)؛ پسر و دختر را از نطفه اى كه در رحم ريخته مى‌شود آفريده است و آيه ٣٧ قيامت است: «أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى‌» (القيامة: ٣٧)؛ مگر انسان از منى (به رحم) ريخته شده نبوده؟.

اما اينكه امروز در مورد آفرينش نطفه چه مى‌گويند به كتاب الفقه و مسايل طبيه مولف كه در پاكستان نوشته و در ايران چاپ شده مراجعه شود.

تبارز واقعيت اعتقاد و عمل ما

«يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ» (الطارق: ٩)؛ روزى كه باطنها ظهور مى‌كند؛ بلى انسان از چهره اش شناخته مى‌شود: «يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ» (الرحمن: ٤١)؛ در بعضى از آيات به چهره هاى سفيد و تاريك و غبار آلود معرفى شده‌اند: «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ، ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ، وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ، تَرْهَقُها قَتَرَةٌ» (عبس: ٣٨- ٤١)

تفسير سوره اعلى‌[١]

«الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى، وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى‌» (الأعلى: ٣* ٢)؛ پروردگار اعلى كسى است (كه اشياء و جهان ها را) آفريده و داراى ترتيب و نظم (بديع و محيرالعقول) نموده (همه ذرات وجود آنها برابر و موافق است) و كسى است (كه پيش از خلقت و آفرينش) اشياء را در علم خود و سپس درخلقت شان اندازه گيرى نمود تا هيچ زيادتى و كمى در طبيعت موجودات پديد نيايد و سپس آنها را به سوى اهداف شان هدايت فرمود، سبحان الله چه كلام شيرين و عقلائى.

[١] اين سوره مكى و مدنى و داراى ١١ آيه مى‌باشد.