افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٤ - اهميت انفاق در اسلام

سنت مطالبى را فرموده است، از آن جمله اين است كه: «عرش، اسم علم و قدرت است وعرشى است كه در آن هر چيز است. عرش و بردارندگان آن و آنانى كه در اطراف عرش هستند (همه محمول هستند) و خدا حامل و نگهدار و گيرنده (ممسك) آن است. (خداوند) قايم بر هر نفس و فوق هر چيز و (مسلط) بر هر چيز است.[١] مناسب است در مورد عرش و كرسى رساله‌اى مستقل تأليف شود.

اهميت انفاق در اسلام‌

انفاق مال، گاهى واجب است؛ مانند دفاع از دين، و حتى در جهاد ابتدايى و در مورد نفقه والدين و زوجه و اولاد و در مورد حفظ جان و نفس محترمه و در زكات اموال و خمس غنايم، و شش مورد ديگر و رد مظالم و ساير موارد آنچه به عنوان اولى و چه به عنوان ثانوى؛ مانند اعمار مساجد و طبع كتب دينى و امثال آن، ممكن است در بعضى موارد مصرف محصلين دانشگاه و محصلين (دانشجويان) آن در علوم تجربى كه مشغول تحصيل علومى هستند كه بدون آنها نظام اجتماعى دچار اختلال مى‌شود ما از مذاق شريعت اسلام مى‌دانيم كه خداوند راضى به اختلال نظام اجتماعى در شهر يا كشورى نيست و چنانچه امكانات مادى دولت نتواند مصارف اين دانشگاه‌ها را فراهم سازد، بر مسلمانان متمكن واجب كفايى است كه از اموال شخصى خود مصارف چنين دانشگاهى‌هايى را بپردازند.

و در غيراين موارد انفاق مال بر محتاجين مستحب مؤكد است كه قرآن و سنت بر آن تأكيد فرموده است.

«نفق» به معناى گذاشتن و اتمام شدن است و از بين رفتن است: «آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ أَنْفِقُوا

[١] - اصول كافى ج ١/ ١٣١.