خود گويم كه اى فرشتگان من نظر كنيد باين دو بنده من كه برخواسته‌اند و بغسل كردن مشغولند و ميدانند كه من پروردگار ايشانم گواه باشيد بر آنكه من آمرزيدم ايشان را و آب بر هيچ موى از بدن ايشان نگذرد مگر آنكه حقتعالى بهر موى ده حسنه براى ايشان بنويسد و ده سيئه محو كند و ده درجه رفع نمايد پس امير المؤمنين (ع) برخواست و گفت انا مصدقك من تصديق كننده‌ام ترا يا رسول اللَّه (ص) چيست جزاى كسى كه در اين باب سعى كند فرمود له اجرهما مر او را باشد اجر متمتع و متمتعه گفت يا رسول اللَّه اجر ايشان چه چيز است فرمود چون بغسل مشغول شوند بهر قطره آب كه از بدن ايشان ساقط شود حقتعالى فرشته بيافريند كه تسبيح و تقديس او سبحانه كند و ثواب آن براى غاسل ذخيره شود تا روز قيامت اى على هر كه اين سنة را سهل فرا گيرد و احياى آن نكند از شيعه من نباشد و من از وى برى باشم و نيز در روايت آمده كه رسول خدا (ص) روزى با صحابه نشسته بود از هر جانب سخنى در پيوسته از جمله سخن متعه در ميان آمد آن حضرت فرمود اى مردمان هيچ ميدانيد كه متعه را چه فضيلت و ثوابست گفتند نه يا رسول اللَّه فرمود جبرئيل اكنون بر من نازل شد و گفت اى محمد حق سبحانه ترا سلام ميرساند و بتحيت و اكرام مينوازد و ميفرمايد كه امت خود را بمتعه كردن امر كن كه آن از سنن صالحان است هر كه روز قيامت بمن رسد و متعه نكرده باشد حسنات او بقدر ثواب متعه ناقص باشد اى محمد (ص) در همى كه مؤمنى صرف متعه كند نزد حقتعالى افضل از هزار درهم است كه در غير آن انفاق نمايد اى محمد در بهشت جمعى از حور العين هستند كه حقتعالى ايشان را براى اهل متعه آفريده‌اى محمد (ص) چون مؤمنى مؤمنه را عقد متعه كند از جاى خود برنخيزد تا آنكه حقتعالى او را بيامرزد و آن مؤمنه را نيز مغفور سازد و منادى از آسمان ندا كند كه اى بنده مؤمن حقتعالى ميفرمايد كه اى بنده مؤمن من متعه كرده باميد ثواب من هر آينه امروز ترا مسرور سازم بتكفير سيئات تو و مضاعف حسنات تو و از صادق (ع) مرويست كه متعه از دين ما است و دين اباء ما هر كه بآن عمل كند بدين ما عمل كرده باشد و هر كه انكار كند انكار دين ما كرده و بغير از دين ما اعتقاد نموده بدرستى كه متعه دنو است در سلف و امان است از شرك و ولد متعه افضلست از ولد زوجه دائمه و منكر آن مرتد و كافر است و مقربان موحد تا آنكه اگر زن مؤمنه مستمتعه بدينارى استمتاع كند پس آن را بزوج خود بخشد حقتعالى او را دو اجر بنويسد اجر صدقه و اجر متعه و نيز از حضرت رسالت (ص) مرويست كه هر زنى كه صداق خود را بزوج بخشد خواه در عقد متعه با دائمى حقتعالى بهر درهمى چهل هزار شهر در بهشت بوى بخشد و بهر درهمى هفتاد هزار حاجت دنيا و آخرت او را روا گرداند و بهر درهمى نورى در قبر او داخل سازد و بهر درهمى هفتاد هزار حله بهشت در او پوشاند و بهر درهمى هزار فرشته را بيافريند كه از براى او حسنات بنويسند تا روز قيامت و ببايد دانست كه اركان‌