تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
ادامه تفسير سوره بقرة
٢ ص
(٢)
سوره البقرة(2) آيات 222 تا 229
٢ ص
(٣)
سوره البقرة(2) آيات 230 تا 239
٢١ ص
(٤)
سوره البقرة(2) آيات 240 تا 249
٤٨ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 250 تا 259
٦٩ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 260 تا 269
١١٢ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 270 تا 279
١٢٩ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 280 تا 286
١٤٣ ص
(٩)
سوره آل عمران
١٦٦ ص
(١٠)
سوره آل عمران(3) آيات 1 تا 9
١٦٧ ص
(١١)
سوره آل عمران(3) آيات 10 تا 19
١٧٧ ص
(١٢)
سوره آل عمران(3) آيات 20 تا 29
١٩١ ص
(١٣)
سوره آل عمران(3) آيات 30 تا 39
٢٠٦ ص
(١٤)
سوره آل عمران(3) آيات 40 تا 49
٢١٨ ص
(١٥)
سوره آل عمران(3) آيات 50 تا 59
٢٢٨ ص
(١٦)
سوره آل عمران(3) آيات 60 تا 69
٢٣٨ ص
(١٧)
سوره آل عمران(3) آيات 70 تا 79
٢٥١ ص
(١٨)
سوره آل عمران(3) آيات 80 تا 89
٢٦٠ ص
(١٩)
سوره آل عمران(3) آيات 90 تا 99
٢٦٥ ص
(٢٠)
سوره آل عمران(3) آيات 100 تا 109
٢٨٠ ص
(٢١)
سوره آل عمران(3) آيات 110 تا 119
٢٩٨ ص
(٢٢)
سوره آل عمران(3) آيات 120 تا 129
٣١١ ص
(٢٣)
سوره آل عمران(3) آيات 130 تا 139
٣٣٣ ص
(٢٤)
سوره آل عمران(3) آيات 140 تا 149
٣٤٥ ص
(٢٥)
سوره آل عمران(3) آيات 150 تا 159
٣٥٦ ص
(٢٦)
سوره آل عمران(3) آيات 160 تا 169
٣٦٧ ص
(٢٧)
سوره آل عمران(3) آيات 170 تا 179
٣٧٦ ص
(٢٨)
سوره آل عمران(3) آيات 180 تا 189
٣٩٠ ص
(٢٩)
سوره آل عمران(3) آيات 190 تا 200
٤٠١ ص
(٣٠)
سورة النساء
٤١٤ ص
(٣١)
سوره النساء(4) آيات 1 تا 9
٤١٥ ص
(٣٢)
سوره النساء(4) آيات 10 تا 19
٤٣٥ ص
(٣٣)
سوره النساء(4) آيات 20 تا 25
٤٥٦ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٠٩ - سوره البقرة(٢) آيات ٢٥٠ تا ٢٥٩

تعالى نوشك فارسى را برانگيخت تا ولايت بيت المقدس در آمده در مدت سى سال بحال عمارت باز آورد و اين ده را از آنچه پيش‌تر بود آبادان‌تر ساخت و بعد از انقضاء مدت صد سال از موت عزير او را زنده گردانيد و گويند او را هنگام چاشت بميرانيد و در آن روز كه زنده شد هنوز آفتاب غروب نكرده بود پس فرشته بحكم خداى تعالى در وقتى كه عزير زنده شد و چشم بماليد قالَ‌ گفت او را كه اينجا كَمْ لَبِثْتَ‌ چند وقتست كه درنگ كرده‌ قالَ‌ گفت عزير لَبِثْتُ يَوْماً درنگ كرده‌ام اينجا روزى و چون بنگريست هنوز آفتاب بود گفت‌ أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ‌ بلكه پاره از روز و ميتواند بود كه او براى اضراب نباشد بلكه جهت تردد وى بوده باشد مانند قول ظان و متردد قالَ‌ گفت آن فرشته نه چنانست كه تو گمان برده‌ بَلْ لَبِثْتَ‌ بلكه درنگ كرده اينجا مِائَةَ عامٍ‌ صد سال يعنى در اين صد سال مرده بودى عزير در نگريست و اوضاع آن موضع را بر نهجى ديگر يافت تعجب او زياده شد ديگر باره آن فرشته او را گفت‌ فَانْظُرْ پس بنگر إِلى‌ طَعامِكَ‌ بسوى طعام خود يعنى انجير كه در سله نهاده بودى‌ وَ شَرابِكَ‌ و بنگر بشراب خود يعنى شيره انگور كه در مشك ريخته بودى‌ لَمْ يَتَسَنَّهْ‌ كه هيچ متغير نشده آن طعام و عصير بمرور سنوات و حمزه و كسايى در حال وصل بدون ها ميخوانند و اشتقاق آن از سنه است بنا بقرائت اول و ها اصل كلمه و بر قرائت ثانيه هاء سكتست و لام الفعل آن واو مقدر و گويند اصل آن لم يتسنن است مأخوذ از حَمَإٍ مَسْنُونٍ‌ كه نون ثالثه بحرف علة مبدل شده مانند (تقضى البازى) و افراد ضمير بجهت آنست كه طعام و شراب در حكم جنس واحدست‌ وَ انْظُرْ و ديگر در نگر إِلى‌ حِمارِكَ‌ بسوى دراز گوش خود كه استخوانهاى او مانده و باقى اجزاء متفرق گشته‌ وَ لِنَجْعَلَكَ‌ لام متعلق است بفعل محذوف و تقدير اينست كه (و فعلنا ذلك لنجعلك) و معنى اينكه ما اين كار كرديم يعنى تو را و مركوب ترا بعد از مرگ بمدت صد سال زنده كرديم تا بگردانيم تو را مِائَةَ نشانه و عبرتى‌ لِلنَّاسِ‌ از براى مردمان كه در حشر اجساد شك دارند وَ انْظُرْ إِلَى الْعِظامِ‌ و نظر كن بسوى استخوانهاى دراز گوش خود تا ببينى كه بقدرت بى علت‌ كَيْفَ نُنْشِزُها چگونه آن را بعضى بر بالاى بعضى مركب ميسازيم و از زمين برداشته بر بالاى يكديگر وصل ميكنيم و بهم مينشانيم و در انوار گفته كه كيف منصوبست به ننشزها و جمله حالست از عظام اى انظر اليها محياة يعنى نظر كن بآن استخوانها در حالتى كه آن را زنده ميسازيم باين وجه كه اجزاى آن را بر بالاى هم مركب‌