بعضى از ايشان ميكند بر برخى ديگر از ايشان بقوله‌ مِنْهُمْ‌ بعضى از اين پيغمبران‌ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ‌ كس بود كه سخن گفت خدا با او مانند آدم كه بخطاب‌ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ سر افراز گشت و موسى كه بدون سفير گفت باو كه‌ أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ‌ و چون پيغمبر ما (ص) عليه و آله كه حق تعالى در حق او فرمود كه‌ فَأَوْحى‌ إِلى‌ عَبْدِهِ ما أَوْحى‌ و اين در شب معراج بود كه مسافت بينهما قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌ بود پس ميان ايشان و پيغمبران ديگر تفاوت بسيار و بيشمار باشد وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ‌ و برداشت بر خير از ايشان‌ دَرَجاتٍ‌ بپايه‌هاى بلند بآنكه تفضيل نهاد ايشان را بر غير بمراتب متعدده و باتفاق مراد حضرت سيد عالم است صلّى اللَّه عليه و آله كه مخصوص شد بدعوت عامه و حجج متكاثره و معجزات مستمره و آيات متعاقبه بتعاقب دهور و فضايل عميله و علميه خارجه از حد و حصر و ابهام بجهت تفخيم‌شان آن حضرت است گويا او علمى متعين است مر اين و صفرا كه مستغنى از تعيين است و گويند مراد ابراهيم (ع) است كه مخصوص است بخلت كه اعلى مراتب است و يا ادريس است لقوله‌ وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا و يا او لو العزم از رسل صلى اللَّه عليهم اجمعين و كاشفى در تفسير خود آورده كه تفاوت انبياء در فضيلت بآنست كه بعضى از ايشان مبعوت بودند بفرقه از آدميان و بعضى به اكثر ايشان و يا بتمام زمره انسان يا بمجموع جن و انس چون پيغمبر ما صلّى اللَّه عليه و آله در كشاف آورده كه مراد باين بعض پيغمبر ما است كه متفضل است بر انبيا بفضايل بى كران و خصايص بى پايان هم چنان كه از مطاوى آيات و فحاوى احاديث مفهوم و معلوم ميگردد* نظم‌

همه انبيا در پناه تواند		مقيم در بارگاه تواند