تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
ادامه تفسير سوره بقرة
٢ ص
(٢)
سوره البقرة(2) آيات 222 تا 229
٢ ص
(٣)
سوره البقرة(2) آيات 230 تا 239
٢١ ص
(٤)
سوره البقرة(2) آيات 240 تا 249
٤٨ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 250 تا 259
٦٩ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 260 تا 269
١١٢ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 270 تا 279
١٢٩ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 280 تا 286
١٤٣ ص
(٩)
سوره آل عمران
١٦٦ ص
(١٠)
سوره آل عمران(3) آيات 1 تا 9
١٦٧ ص
(١١)
سوره آل عمران(3) آيات 10 تا 19
١٧٧ ص
(١٢)
سوره آل عمران(3) آيات 20 تا 29
١٩١ ص
(١٣)
سوره آل عمران(3) آيات 30 تا 39
٢٠٦ ص
(١٤)
سوره آل عمران(3) آيات 40 تا 49
٢١٨ ص
(١٥)
سوره آل عمران(3) آيات 50 تا 59
٢٢٨ ص
(١٦)
سوره آل عمران(3) آيات 60 تا 69
٢٣٨ ص
(١٧)
سوره آل عمران(3) آيات 70 تا 79
٢٥١ ص
(١٨)
سوره آل عمران(3) آيات 80 تا 89
٢٦٠ ص
(١٩)
سوره آل عمران(3) آيات 90 تا 99
٢٦٥ ص
(٢٠)
سوره آل عمران(3) آيات 100 تا 109
٢٨٠ ص
(٢١)
سوره آل عمران(3) آيات 110 تا 119
٢٩٨ ص
(٢٢)
سوره آل عمران(3) آيات 120 تا 129
٣١١ ص
(٢٣)
سوره آل عمران(3) آيات 130 تا 139
٣٣٣ ص
(٢٤)
سوره آل عمران(3) آيات 140 تا 149
٣٤٥ ص
(٢٥)
سوره آل عمران(3) آيات 150 تا 159
٣٥٦ ص
(٢٦)
سوره آل عمران(3) آيات 160 تا 169
٣٦٧ ص
(٢٧)
سوره آل عمران(3) آيات 170 تا 179
٣٧٦ ص
(٢٨)
سوره آل عمران(3) آيات 180 تا 189
٣٩٠ ص
(٢٩)
سوره آل عمران(3) آيات 190 تا 200
٤٠١ ص
(٣٠)
سورة النساء
٤١٤ ص
(٣١)
سوره النساء(4) آيات 1 تا 9
٤١٥ ص
(٣٢)
سوره النساء(4) آيات 10 تا 19
٤٣٥ ص
(٣٣)
سوره النساء(4) آيات 20 تا 25
٤٥٦ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٧٨

آن را نسخ ميكرد و پيش از عمر مشهور ميشد و غير او كسان ديگر از اصحاب ميشنيدند و؟؟؟؟

آن منع ميكردند و حال آنكه پيش از او هيچ كس از آن منع نكرد و در زمان او نيز غير او؟؟؟

ديگر منع نكرد و بعد از او هر كس منع ميكرد از متابع او بود و اگر وى در نسخ متعه از پيغمبر ص چيزى؟؟؟؟

باشد لازم آيد كه حضرت رسالت ص نسخ متعه را با وجود اشتهار تمام در ميان امت بعمر خطاب گفته باشد و بهيچ كس ديگر نگفته باشد اصلا و از همه امت نهان كرده باشد و همه اهل اسلام را در غفلت باز گذاشته باشد تا عمل كنند بحكمى كه منسوخ باشد و ارتكاب امر غير مشروع كنند و اين محالست و معتقد اين كافر است پس معلوم شد آنچه عمر بر بالاى منبر گفت از پيش خود گفت و از پيغمبر (ص) نشنيده بود و مخفى نيست كه اين دليل پنجم در حقيقت مركب از دو دليل است چنان كه بتامل صادق معلوم ميشود اما چون متفرع از اول بود در سلك يك دليل انتظام يافت دليل ششم آنكه جمعى از سنيه در تصانيف خود آورده‌اند كه متعه منسوخ نشد و گفته‌اند كه جمعى از صحابه و تابعين مثل عبد اللَّه بن عباس و سعيد بن جبير و ابى ابن كعب و جابر بن عبد اللَّه انصارى و غير هم بر آنند كه متعه منسوخ و باطل نيست و بر حال خود است و عمر خطاب از پيش خود گفت و از پيغمبر (ص) چيزى وارد نشده چنان كه مسلم و بخارى هر دو در صحيح خود از طرق متعدده روايت كرده‌اند كه عمر متعه را باطل كرد و نهى نمود و غير از او هيچ كس ديگر منع نكرد و مخفى نيست كه اين سخن دليل صريح است بر آنكه متعه منسوخ نشد و نيز ثعلبى كه از اكابر سنيانست در تفسير خود از رواة طريق خود آورده كه در مصحف ابن عباس چنين بود كه (فما استمتعتم به منهن الى اجل مسمى) و نيز در تفسير خود نقل كرده كه اين آيه منسوخ نشد و نيز در آن تفسير از امير المؤمنين (ع) روايت كرده كه‌

لولا ان عمر نهى عن المتعة مازنى الا الاشقى‌

يعنى اگر عمر از متعه منع نميكرد هرگز زنا واقع نميشد مگر از بدبخت‌ترين مردمان و اين روايات همه دليل قوى است بر آنكه متعه منسوخ نشد و مشروعيت آن مستمر است و عمر در باب منسوخيت آن از پيغمبر (ص) چيزى نشنيده بود دليل هفتم كه براى الزام خصم و اثبات مدعى اقوى است چنان كه گفته‌اند كه (الحس-؟؟

ما شهدت به الضراء) اينست كه در جمع بين الصحيحين روايت كرده‌اند از عبد اللَّه عباس كه گفت در زمان حضرت رسالت (ص) متعه ميكرديم تا آنكه عمر بخلافت برخواست و گفت خداى تعالى براى پيغمبر خود هر چه ميخواست حلال ميكرد اكنون او درگذشت و قرآن بجاى خود است پس چون بحجى يا عمره كه شروع كرديد آن را باتمام رسانيد چنان كه حق تعالى فرموده و توبه كنيد از متعه زنان و هر؟؟؟

مردى را كه نزد من آريد كه او متعه كرده باشد سنگسار كنم پس مخفى نيست كه اين روايت از طريق سنيانست چنان كه مذكور شد و اين دليل صريح است بر آنكه عمر مغير شريعت بود و دلالت بر جرأت و طغيان او ميكند در تغيير دين پيغمبر (ص) و دليل است بر آنكه او محرم ما احل اللَّه و محلل ما حرم اللَّه‌