تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
ادامه تفسير سوره بقرة
٢ ص
(٢)
سوره البقرة(2) آيات 222 تا 229
٢ ص
(٣)
سوره البقرة(2) آيات 230 تا 239
٢١ ص
(٤)
سوره البقرة(2) آيات 240 تا 249
٤٨ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 250 تا 259
٦٩ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 260 تا 269
١١٢ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 270 تا 279
١٢٩ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 280 تا 286
١٤٣ ص
(٩)
سوره آل عمران
١٦٦ ص
(١٠)
سوره آل عمران(3) آيات 1 تا 9
١٦٧ ص
(١١)
سوره آل عمران(3) آيات 10 تا 19
١٧٧ ص
(١٢)
سوره آل عمران(3) آيات 20 تا 29
١٩١ ص
(١٣)
سوره آل عمران(3) آيات 30 تا 39
٢٠٦ ص
(١٤)
سوره آل عمران(3) آيات 40 تا 49
٢١٨ ص
(١٥)
سوره آل عمران(3) آيات 50 تا 59
٢٢٨ ص
(١٦)
سوره آل عمران(3) آيات 60 تا 69
٢٣٨ ص
(١٧)
سوره آل عمران(3) آيات 70 تا 79
٢٥١ ص
(١٨)
سوره آل عمران(3) آيات 80 تا 89
٢٦٠ ص
(١٩)
سوره آل عمران(3) آيات 90 تا 99
٢٦٥ ص
(٢٠)
سوره آل عمران(3) آيات 100 تا 109
٢٨٠ ص
(٢١)
سوره آل عمران(3) آيات 110 تا 119
٢٩٨ ص
(٢٢)
سوره آل عمران(3) آيات 120 تا 129
٣١١ ص
(٢٣)
سوره آل عمران(3) آيات 130 تا 139
٣٣٣ ص
(٢٤)
سوره آل عمران(3) آيات 140 تا 149
٣٤٥ ص
(٢٥)
سوره آل عمران(3) آيات 150 تا 159
٣٥٦ ص
(٢٦)
سوره آل عمران(3) آيات 160 تا 169
٣٦٧ ص
(٢٧)
سوره آل عمران(3) آيات 170 تا 179
٣٧٦ ص
(٢٨)
سوره آل عمران(3) آيات 180 تا 189
٣٩٠ ص
(٢٩)
سوره آل عمران(3) آيات 190 تا 200
٤٠١ ص
(٣٠)
سورة النساء
٤١٤ ص
(٣١)
سوره النساء(4) آيات 1 تا 9
٤١٥ ص
(٣٢)
سوره النساء(4) آيات 10 تا 19
٤٣٥ ص
(٣٣)
سوره النساء(4) آيات 20 تا 25
٤٥٦ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٧٥

كرده‌اند و اينحكم مستمر بوده و شايع و مشروع تا زمان عمر بن الخطاب و قرآن و احاديث دلالت دارند بر مشروعيت نكاح متعه چنان كه حقتعالى ميفرمايد كه‌ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً چه ظاهر آن دالست بر آنكه آنچه مهر زنان مستمتعه كرده‌ايد بجهة عقد متعه آن را بديشان دهيد و مفسران روايت كرده‌اند از عبد اللَّه عباس و سدى و سعيد بن جبير و جماعت تابعين كه مراد از استمتاع در اين آيه نكاح متعه است و در قرائت شاذه نقل از عبد اللَّه بن عباس و عبد اللَّه مسعود و ابى بن كعب و غير ايشان چنين وارد است كه (فما استمتعتم به منهن الى اجل مسمى) و اين قرائت نص است بر صحة متعه زيرا كه اجل مسمى يعنى مدت معين در غير متعه نميباشد و ظاهر است كه مراد باجل مسمى آن مدتى است كه در عقد متعه ذكر كرده ميشود و نيز روايتست كه شخصى از عبد اللَّه عباس پرسيد كه حكم متعه در شرع چيست عبد اللَّه گفت مگر سورة النساء را نخوانده‌اى كه‌ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً آن شخص گفت كه ما اين چنين نميخوانيم عبد اللَّه گفت حقتعالى اين آيه را چنين فرستاده كه (فما استمتعتم به منهن الى اجل مسمى) و سه بار اين را مكرر كرد و مسلم در صحيح خود باسناد از عطا روايت كرده كه گفت جماعتى از جابر عبد اللَّه انصارى مسئله چند پرسيدند از آن جمله يكى اين بود كه آيا متعه مشروع و حلال است يا نه گفت حلال است و حضرت رسالة (ص) آن را مشروع گردانيد بحكم خدا و مخفى نيست كه مسلم از معتبران محدثين است نزد سنيان و روايتست از حضرت امام محمد باقر (ع) از رسول خدا (ص) كه شب معراج جبرئيل مرا گفت يا محمد (ص) حقتعالى ميفرمايد كه من آمرزيدم امتان ترا كه متعه كنند و اين حديث مشتملست بر فضيلت متعه چنان كه دليلست بر مشروعيت آن و روايتست كه شخصى از امام جعفر صادق (ع) پرسيد كه رسول خدا (ص) متعه كرده جواب داد نعم متعه كرده و بالجمله نزاعى نيست در ميان اهل اسلام در مشروع بودن متعه در صدر اسلام پس اگر كسى مشروعيت متعه را در صدر اسلام انكار كند از اعند منافقين و كافرين باشد اما نزاع در ميان سنى و شيعه در نسخ و عدم نسخ متعه است سنى ميگويد كه متعه در صدر اسلام مشروع بود اما بعد از آن منسوخ شد و سند ايشان آنست كه عمر خطاب در ايام خلافت خود بر بالاى منبر برآمد و گفت (ايها الناس ثلث كن فى عهد رسول اللَّه انا انهى عنهن و اعاقب عليهن متعة النساء و متعة الحج وحى على خير العمل) يعنى سه چيز كه در عهد رسول خدا (ص) مشروع بود و مردم آن را بجا ميآوردند بحكم خدا من در اينزمان آنها را حرام ميگردانم بر مردمان و عقاب و ايذا ميكنم هر كرا بآن ارتكاب نمايد و آن سه چيز يكى متعه زنانست دوم متعه حج سيم (حى على خير العمل) در اذان و اقامه و در روايت ديگر آمده كه عمر بر بالاى منبر شد و گفت (متعتان كانتا فى عهد رسول اللَّه حلالين انى احرمهما و اعاقب عليهما