المؤمنين (ع) نيز از قتال بعضى كفار كه بر رسول خدا حمله كرده بودند فارغ شده بود متوجه پيغمبر شد و بيكبار بر كفار هجوم كردند و در اندك فرصتى دمار از روزگار كفار برآوردند و همه ايشان منهزم گشته بمكه شتافتند و درين غزوه سعد بن ابى وقاص تير را بر دست طلحة بن عبد اللَّه زد و بجهت آن دست او خشك شد و حربه بر چشم قتادة بن نعمان زد كه چشم او بيرون آمده بر روى افتاد و رسول آن را بجاى خود نهاد و بهتر از آن شد كه اول بود و از ارباب مغازى و اصحاب تواريخ نقلكرده‌اند كه امير المؤمنين (ع) درين غزا هفت كس را از دلاوران قريش بر خاك مذلت انداخته بود كه در شجاعت يگانه دوران و نادره زمان بودند طلحة بن ابى طلحه و عبد العزى و عبد اللَّه بن جميل بن بنى عبد الدار و ابو الحكم بن اخنس را و ابا سباع بن عبد العزى و ابا سعد بن طلحة بن ابى طلحه و غلام حبشى كه از بنى عبد الدار بود حضرت ابى عبد اللَّه جعفر بن محمد (ع) از پدر بزرگوار خود نقل فرموده كه اصحاب لواى كفار كه در روز احد از جراسيم و ابطال ايشان بودند نه كس بودند كه همه بر دست امير المؤمنين (ع) كشته شدند و نيز از جمله مقتولان آن حضرت حكم بن اخنس بود كه آن حضرت ذو الفقار را بر ران او زد و بينداخت و بآن زخم بجهنم پيوست و ديگر امية بن ابى حذيفة بن مغيره بود كه زره پوشيده بود و بمبارزت بيرون آمده مى‌گفت يوم بيوم بدر امروز بعوض روز بدر است مردى از اهل اسلام معارض او شد وى شمشير بزد و او را شهيد كرد امير المؤمنين عليه السلام قصد او كرد و شمشير بر فرق او زد از خود او گذشته ميان سر او را بشكافت و اميه دست بالا كرد كه ضربتى زند آن حضرت ديد كه زير بغل او دريده و زره از آن دور شده شمشير را بر زير بغل او زد كه دست او را از بيخ بينداخت و هلاك شد و يكى ديگر هشام ابن اميه مخزومى بود كه بضرب شمشير آبدار او را بدار البوار رسانيد و ديگر عمر بن عبد اللَّه حجمى و يكى ديگر بشير بن عامرى و در كشف الغمه آورده كه همه اهل سير آورده‌اند كه قاتل اكثر صناديد قريش در روز احد امير المؤمنين (ع) بود و از محمد بن اسحاق نقل كرده كه صاحب لواى قريش در اينروز طلحة بن ابى طلحه بود و امير المؤمنين (ع) او را و پسر او را ابا سعيد و برادر او كلده و عبد اللَّه بن جميل بن زمره و ابو الحكم بن اخنس بن شريق ثقفى و وليد بن ابى حذيفة بن مغيره و برادر او اميه و ارطات بن شرجيل و هشام بن اميه و عمرو بن عبد اللَّه الجمحي و بشير بن مالك و صواب مولى عبد الدار و غير ايشان از ابطال و شجاعان را بقتل رسانيد و فتح و نصرتى كه درين روز از رسول و اصحاب او واقع شده بجهت ثبات قدم و رسوخ مقام امير المؤمنين (ع) بود و جان بازى او در خدمت حضرت رسالت (ص) و حافظ ابو محمد عبد العزيز جنابذى در كتاب معالم العترة النبوية روايت كرده مرفوع بقبيس بن سعد و او از پدر خود كه گفت شنيدم از امير المؤمنين عليه السلام كه مى‌فرمود

اصابتنى‌