تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٠ - سوره البقرة(٢) آيات ٢٣٠ تا ٢٣٩
و عدم اضرار يعنى مؤن مرضعه را از مال صبى بوى رساند اگر پدرش مرده باشد و يا اگر احد ابوين بميرند بر آن ديگر واجب است تربيت طفل و ارضاع و انفاق و اين قول موافق مذهب اصحاب ما است چنان كه بيايد فَإِنْ أَرادا پس اگر خواهند پدر و مادر فِصالًا جدا كردن فرزند از ايشان يعنى باز گرفتن او را از شير قبل از اتمام حولين باز گرفتنى كه صادر شده باشد عَنْ تَراضٍ مِنْهُما از خشنودى هر دو يعنى از والدين وَ تَشاوُرٍ و از مشاورت كردن با يكديگر در باب رضاع و فطام قبل از حولين فَلا جُناحَ عَلَيْهِما پس هيچ وبالى نيست بر ايشان در اين امر تشاور و مشورت استخراج رأيست مأخوذ از (شرت العسل اذا استخرجته) و اعتبار تراضى والدين جهت مراعات صلاح طفل است و حذر از اقدام نمودن احدهما بر ضرر رسانيدن او بجهت غرضى يا غير آن وَ إِنْ أَرَدْتُمْ و اگر خواهيد اى پدران و كسانى كه باسترضاع محتاجيد أَنْ تَسْتَرْضِعُوا آنكه طلب شير دادن كنيد از زنان شير دهنده أَوْلادَكُمْ فرزندان خود را مفعول اول محذوفست و در تقدير اينكه (ان تسترضعوا المراضع لاولادكم) يق (ارضعت المرأة الطفل و استرضعتها اياه) كقولك (أنجح اللَّه حاجتى و استنجحته اياها) پس حذف مفعول اول شده براى استغفار او حاصل كه هر گاه خواهيد كه دايه گيريد جهت شير دادن اولاد خود را خواه مادر را مانعى باشد از شير دادن و خواه نباشد مگر وقتى كه بى اجرت يا كمتر از اجرت دايه راضى باشد فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ پس بر شما هيچ گناهى نيست در دايه گرفتن إِذا سَلَّمْتُمْ چون تسليم كنيد بدايها ما آتَيْتُمْ آنچه اراده كردهايد دادن آن را بديشان كقوله إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اى اذا اردتم الاقامة اليها و قوله بِالْمَعْرُوفِ صله سلمتم است يعنى آن را تسليم ايشان كنيد بوجهى كه متعارف و مستحسن باشد شرعا يعنى بخوش خويى بيمضايقه و مبالغه و جواب شرط محذوفست و ما قبل آن دال است بر آن و اشتراط تسليم از براى جواز استرضاع نيست بلكه از براى رعايت اولى و اصلح است مر طفل را وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از خداى در باز گرفتن اجر مزدوران و تقصير در امر اولاد صغار اين مبالغه است در محافظة بر آنچه مشروع است در امر اطفال و مراضع وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ و بدانيد كه خدا بِما تَعْمَلُونَ بآنچه ميكنيد از ارضاع و فصال و استرضاع و غير آن بَصِيرٌ بيناست ذكر اين كلام بجهت حث و تهديد است صاحب كنز العرفان عليه الرحمه فرموده كه در اين آيه احكام متعدده