راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٦٥ - باب هفتم نمازهاى ديگر

بدعت است.

كيفيّت اين دو خطبه مانند خطبه‌هاى جمعه است، جز اين كه امام در خطبه عيد فطر آنچه مربوط به فطريّه است و شرايط و مقدار و وقت اداى آن را بيان مى‌كند، و در خطبه اضحى آنچه مربوط به قربانى است شرح مى‌دهد، و اگر شرايط حاصل نباشد مستحبّ است نماز فرادا خوانده شود، و در جواز به جماعت خواندن آن در چنين موقعى تأمّل است و احوط منع مى‌باشد. مستحبّ است نمازهاى عيد در غير شهر مكّه در صحرا و بر روى زمين خوانده شود، و بر زمين سجده به عمل آيد، و پيش از خروج براى نماز عيد فطر چيزى تناول كند، و در نماز عيد اضحى پس از بازگشت از آن از گوشت حيوانى كه قربانى مى‌كند بخورد و نيز مستحبّ است پس از غسل بوى خوش استعمال كنند جز پيرزنان كه براى آنها استحبابى ندارد، و بهترين جامه‌هاى خود را بپوشند و با پاى برهنه و آرامى و وقار، در حالى كه به ياد خدا باشند و دعاهاى مأثور را بخوانند، و با عمامه و ردا باشند، و به اين دو در اين جا بيشتر تأكيد شده است، رهسپار نماز شوند و از راهى كه مى‌روند از راه ديگرى باز گردند، و به هنگام برخاستن براى نماز اذان‌گو با آواز بلند سه بار بگويد: الصّلاة.

سپس امام با مردم دو ركعت نماز عيد را به جا مى‌آورد. در ركعت نخست سوره و الشّمس و در ركعت دوّم سوره غاشيه را مى‌خواند. در روايت ديگرى است كه در ركعت اوّل سوره اعلى و در ركعت دوّم سوره و الشّمس را تلاوت كند. هنگامى كه از قرائت سوره در ركعت اوّل فارغ شد تكبير بگويد و سپس دستهايش را بلند كند و بگويد:

اللّهم اهل الكبرياء و العظمة و اهل الجود و الجبروت و اهل العفو و الرّحمة و أهل التّقوى و المغفرة أسألك بحقّ هذا اليوم الّذى جعلته للمسلمين عيدا و لمحمّد صلّى الله عليه و آله ذخرا و كرامة و مزيدا أن تصلّى على محمّد و آل محمّد و أن تدخلنى فى كلّ خير أدخلت فيه محمّدا و آل محمّد و أن تخرجنى من كلّ سوء أخرجت منه محمّدا و آل محمّد صلواتك عليه و عليهم اللّهمّ انّى أسألك خير