راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١ - باب پنجم در فضيلت جمعه و شرايط و آداب و مستحبّات آن

بر اين كار حمل كرده و گفته‌اند مقصود از غسل دادن وادار كردن همسر به غسل است، و گفته شده كه مراد شستن جامه است، و غسّل با تشديد كه در متن حديث است با تخفيف نيز روايت شده است و مقصود از «غسل كند» شستن بدن است. آداب پيشواز جمعه همينها بود كه ذكر شد و با به جا آوردن آنها انسان از جرگه غفلت زدگان بيرون مى‌رود، غافلانى كه چون صبح كنند مى‌گويند: امروز چه روزى استي

برخى از پيشينيان گفته‌اند: بيشترين بهره را از جمعه كسى مى‌برد كه انتظار آن را مى‌كشد و از بعد از ظهر روز پيش حرمت آن را پاس مى‌دارد و كمترين بهره نصيب كسى است كه صبح كند و بگويد: امروز چه روزى استي بعضى از پيشينيان به خاطر روز جمعه شب جمعه را در مسجد بيتوته مى‌كردند.

مى‌گويم: در الفقيه آمده است: «امام موسى بن جعفر (ع) در روز پنجشنبه براى جمعه آماده مى‌شد.» در همين كتاب مذكور است كه امير مؤمنان (ع) فرموده است:

«كسى از شما روز پنجشنبه دوا نياشامد.» عرض كردند اى امير مؤمنان براى چهي فرمود:

«براى اين كه در به جا آوردن اعمال روز جمعه دچار ضعف نشود.»«٣١»

٢- هنگامى كه سپيده صبح بدمد اعمال جمعه را با غسل آغاز كند،

و اگر صبح زود برنخاسته خوب است غسل را نزديك ظهر انجام دهد تا نظافت او به زمان نماز نزديكتر باشد.

غسل جمعه مستحبّ مؤكّد است، و برخى از علماء معتقد به وجوب آن شده‌اند.

مى‌گويم: در ميان علماى ما (شيعه) در باره غسل جمعه نيز اين اختلاف وجود دارد.

و بيشتر قائل به استحباب آن هستند. در خبرى صحيح از عليّ بن يقطين از امام رضا (ع) روايت شده كه گفته است از آن حضرت در باره غسل در روز جمعه واضحى و فطر پرسيدم، فرمود: «مستحب است و واجب نيست.»«٣٢»