راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٠ - باب هفتم نمازهاى ديگر

پيامبر (ص) فرموده است: «خداوند متعال به بنده‌اى كه قضاى نماز شب را در روز به جا مى‌آورد بر فرشتگان مباهات مى‌كند و ميگويد: اى فرشتگان من به بنده‌ام بنگريد كه قضاى چيزى را به جا مى‌آورد كه بر او واجب نكرده‌ام. گواه باشيد كه من او را آمرزيدم.»«٤٠»

يزيد بن معاويه عجلى از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت مى‌كند كه فرموده است:

«افضل به جا آوردن قضاى نماز شب در ساعت آخر شب است كه از تو فوت شده است، و باكى نيست كه قضاى آن را در روز و پيش از آن كه ظهر شود انجام دهى.»«٤١»

پايان گفتار الفقيه در سفر و به هنگام ضرورت مقدّم داشتن نماز شب در اوّل شب جايز است، ليكن از نظر اهل بيت (ع) به جا آوردن قضاى آن افضل است.

كيفيّت نمازهاى نافله و آداب آن با خواست خداوند بزودى ضمن همين بخش در كتاب ترتيب اوراد بيان خواهد شد.

در نوافل روز جمعه چهار ركعت افزوده مى‌شود، زيرا دو ركعت از نماز واجب كم شده است از اين رو در روز جمعه بيست ركعت نافله خوانده مى‌شود. اخبار در باره تقسيم ركعات مذكور مختلف است. در بعضى از آنها آمده است كه شش ركعت هنگام بالا آمدن روز، و شش ركعت پيش از ظهر، و دو ركعت در وقت ظهر روز جمعه، و شش ركعت بعد از نماز جمعه به جا آورده شود. در برخى ديگر غير از اين ذكر شده است.

پاره‌اى از آنها حاكى است كه نوافل روز جمعه از اين تعداد بيشتر و شمارى ديگر گوياى اين است كه كمترند. بعضى از اين روايات مشعر بر اين است كه خواندن آنها پيش از نماز واجب افضل است و در خبر ديگرى آمده كه گزاردن آنها بعد از نماز واجب بهتر است، ليكن اين خبر حمل شده بر زمانى كه نوافل را تا دخول وقت فريضه به جا نياورده باشد، و عمل به مضمون همه اين روايات نيكوست.