راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٤٨

نظر بر مقدار وقت باشد اهميّت اين مراتب بر حسب درازى و كوتاهى وقت آنها خواهد بود، امّا در مرتبه پنجم و هفتم نظر در مقدار وقت آنها نيست و در نتيجه تقدّم و تاخّر آنها بر اساس ترتيب مذكور نخواهد بود، زيرا وقت مرتبه هفتم كمتر از آنچه در مرتبه ششم ذكر كرديم نبوده و وقت مرتبه پنجم از مرتبه چهارم نيز كمتر نيست.

بيان شبها و روزهاى با فضيلت‌

بدان شبهايى كه فضيلت آنها زياد است و احياى آنها تاكيد شده در سراسر سال پانزده شب است. و مريد نبايد از آنها غافل بماند، چه اين شبها موسم خيرات و موعد تجارت براى آخرت است. هر گاه بازرگان از موسم تجارت بى‌خبر ماند سودى نخواهد برد و اگر مريد از فضايل اين اوقات غفلت ورزد رستگار نخواهد شد.

مى‌گويم: اين شبها از نظر ما شبهايى است كه گمان شب قدر به آنها مى‌رود مانند سه شب فرد از ماه رمضان يعنى شبهاى نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوّم بويژه شب بيست و سوّم و نيز چهار شب از شبهاى سال كه در روايت زير نام برده شده‌اند.

اصحاب ما از امير مومنان (ع) روايت كرده‌اند كه آن حضرت دوست داشت در چهار شب از سال خود را وقف عبادت خدا كند و آنها عبارتند از شب اول ماه رجب، شب نيمه شعبان، شب عيد فطر، و شب عيد قربان.«٧١»

از پيامبر خدا (ص) روايت شده كه فرموده است: «كسى كه شبهاى دو عيد فطر و عيد قربان را احياء بدارد روزى كه دلها مى‌ميرند دل او نخواهد مرد.»«٧٢»

در اين شبها اعمال مخصوص و نمازهايى وارد شده كه در محلّ خود ذكر گرديده است.

شهيد (ثانى) گفته است: فضيلت احياى شب با بيدارى قسمت بيشتر شب به دست‌