راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٤١ - بيان اسبابى كه قيام شب را آسان مىكند

تحمّل مى‌كنند مى‌بينم، و آنچه را به سبب دوستى من شكوه دارند مى‌شنوم. نخستين چيزى كه به آنان مى‌دهم اين است كه از نور خود در دلهاى آنها مى‌افكنم در نتيجه آنها از من خبر مى‌دهند چنان كه من از آنها خبر مى‌دهم. دوّم آن كه اگر هفت آسمان و زمين و آنچه در آن است در ترازوى آنها باشد من آنها را براى آنان اندك مى‌شمارم. سوّم آن كه روى خود را به سوى آنها معطوف مى‌كنم، و آيا هيچ كس مى‌داند كه توجّه من به هر كس معطوف شد مى‌خواهم به او چه دهمي

مالك بن دينار گفته است: هنگامى كه بنده برمى‌خيزد و نماز شب به جا مى‌آورد خداوند به او نزديك مى‌شود، و گفته است: اعتقاد پيشينيان اين بود كه رقّت و حلاوت و انوارى كه در دل خود مى‌يابند به سبب نزديك بودن پروردگار به دلهاى ايشان است. و اين امر را راز و تحقيقى است كه به خواست خداوند در كتاب «محبّت» به آن اشاره خواهيم كرد.

در خبر آمده كه خداوند مى‌فرمايد: اى بنده من! منم آن خدايى كه به دل تو نزديك شدم، و در غيب نور مرا مشاهده كردى. يكى از مريدان نزد استاد خود از بسيارى بيدارى شب شكايت كرد و چاره‌اى خواست كه خواب بر او غلبه كند، استاد به او گفت: اى پسرك من خدا را در شب و روز بخششهايى است كه شامل دلهاى بيدار مى‌شود و دلهاى خفته از آن محروم مى‌مانند، خود را در معرض اين عطايا قرار ده، گفت: اى استاد، با اين سخن كارى كردى كه نه شب بخوابم و نه روز. و بدان اميد به اين عطايا در شب قويتر است زيرا در قيام شب صفاى دل و فراغ از مشاغل وجود دارد.

در خبر صحيح از جابر از پيامبر خدا (ص) آمده كه فرموده است: «در شب ساعتى است كه بنده مسلمان آن را درك نمى‌كند جز اين كه در آن هر خيرى از خدا بخواهد آن را به او مى‌دهد»«٥٥» در روايت ديگرى آمده است: «هر خيرى را براى امر دنيا و آخرت درخواست كند