راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٠٧ - باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است

يك شب بخوانمي فرمود: «نه» گفت: در دو شب، فرمود: «نه» عرض كرد: در سه شب فرمود: «آرى» و با دست اشاره كرد و فرمود: «اى ابا محمد رمضان داراى حقّ و حرمتى است كه هيچ يك از ماههاى ديگر شبيه آن نيست«١٣»، اصحاب پيامبر (ص) قرآن را در يك ماه يا كمتر ختم مى‌كردند، قرآن را نبايد با شتاب خواند بلكه بايد آن را هموار و شمرده و با آهنگ خوش قرائت كرد، و چون به آيه‌اى برسى كه در آن ذكر بهشت شده درنگ كنى و آن را از خداوند بخواهى، و چون به آيه‌اى گذر كنى كه در آن از دوزخ ياد شده توقف كنى و از آن به خدا پناه برى».«١٤»

از حسين بن خالد از ابى عبد الله (ع) روايت شده كه گفته است: به آن حضرت عرض كردم: در چه مدّت قرآن را ختم كنمي فرمود: «آن را به پنج يا هفت بخش تقسيم و تلاوت كن. بدان نزد من قرآنى است كه به چهارده جزء تقسيم شده است.»«١٥»

مى‌گويم: چنان كه در اين حديث آمده، براى پويندگان راه، عمل سزاوار است، هفته‌اى يك بار قرآن را ختم كنند و براى آنهايى كه دست‌اندركار اصلاح قلوب و افكارند و يا به تبليغ و نشر علوم مشغولند طبق دو حديث اوّل ماهى يك بار قرآن را به پايان برسانند و آنهايى كه در معانى قرآن مى‌انديشند به سبب نيازى كه به غور و تأمل دارند مى‌توانند به كمتر از اين بسنده و طبق آنچه در احاديث وارد شده كه در هر روز پنجاه آيه از قرآن خوانده شود عمل كنند. اين كمترين مقدارى است كه بايد روزانه از قرآن تلاوت شود.

در كافى به سند حسن از حريز از ابى عبد الله (ع) روايت شده كه فرموده است:

«قرآن ميثاق الهى با بندگان است سزاوار است انسان مسلمان در اين ميثاق بنگرد و هر روز پنجاه آيه از آن را بخواند.»«١٦»