راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٠٦ - باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است

مى‌نويسد و ده گناه از او محو مى‌كند و ده درجه او را بالا مى‌برد، فرمود: من نمى‌گويم: به هر آيه‌اى بلكه به هر حرف با، يا تا، يا نظير آنها، و فرمود: هر كس يكى از حروف ظاهر قرآن را نشسته در نماز بخواند خداوند پنجاه حسنه براى او مى‌نويسد و پنجاه گناه از او محو مى‌كند و پنجاه درجه او را بالا مى‌برد. هر كس حرفى از قرآن را ايستاده در نماز بخواند خداوند به هر حرفى صد حسنه برايش مى‌نويسد و صد گناه از او محو مى‌كند و صد درجه او را بالا مى‌برد. هر كس قرآن را به تمامى بخواند براى او دير يا زود دعاى مستجابى است. عرض كردم: فدايت شوم همه آن را ختم كند، فرمود: «آرى همه‌اش را.»«١٠»

٢- مقدار خواندن قرآن‌

مى‌گويم: من از آنچه غزّالى در اين باره از شيوه اصحاب خود نقل كرده كه در يك شبانه‌روز يك يا دو يا سه بار قرآن را ختم مى‌كرده‌اند صرف نظر مى‌كنم زيرا اين مبالغه و گزافگويى است و بر خلاف حكم عقل و رواياتى است كه در اين مورد از اهل بيت (ع) نقل شده است. خود او از پيامبر خدا (ص) روايت كرده كه فرموده است: «كسى كه قرآن را در كمتر از سه روز ختم كند آن را نفهميده است.»«١١» سپس ذكر كرده كه ختم قرآن يك يا دو بار در هفته مستحبّ است.

در كافى به سند خود از محمّد بن عبد الله آمده كه گفته است: به امام صادق ابى عبد الله (ع) عرض كردم: تمامى قرآن را در يك شب بخوانمي فرمود: «خوش ندارم قرآن را در كمتر از يك ماه ختم كنى.»«١٢»

از علىّ بن ابى حمزه نقل شده كه گفته است: «بر امام صادق (ع) وارد شدم در اين هنگام ابو بصير به آن حضرت عرض كرد: فدايت شوم آيا همه قرآن را در ماه رمضان در