راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٩٣ - كتاب آداب تلاوت قرآن

و نيز كافى به سند خود از آن حضرت روايت كرده كه پيامبر (ص) فرموده است:

«قرآن سبب هدايت از گمراهى، روشنى از كورى و گذشت از لغزش‌هاست. در ظلمت نور، در گور فروغ، در هلاكت ايمنى، در سرگردانى و نوميدى رشد و صواب، در فتنه‌ها روشنگر، در دنيا و آخرت پيام و كمال دين شما در آن است هيچ كس از قرآن منحرف نمى‌شود، مگر آن كه سرازير دوزخ مى‌گردد.»«١٦»

و نيز كافى به سند خود از آن حضرت نقل كرده كه پيامبر (ص) فرموده است: «اى مردم شما اكنون در دنيا و سراى صلح و سازش به سر مى‌بريد و در سفر هستيد، و با شتاب شما را مى‌برند، و شما مى‌بينيد شب و روز و خورشيد و ماه هر تازه‌اى را كهنه و هر دورى را نزديك مى‌كنند و هر وعده‌اى را بسر مى‌رسانند. بنابر اين براى گذر از اين راه وسايل لازم را فراهم كنيد. امام (ع) فرمود: در اين هنگام مقداد بن اسود برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! سراى صلح و سازش چيستي فرمود: خانه‌اى كه رساننده (به گور) و جدا كننده (از علايق دنيا) است. پس هنگامى كه فتنه‌ها چون شب تار شما را فرا گرفت به قرآن پناه بريد چه آن شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته است و گزارشگرى است كه گفتارش گواهى شده است، هر كس آن را پيشواى خود قرار دهد او را به بهشت رهبرى مى‌كند و هر كه آن را در پشت سرش اندازد وى را به دوزخ مى‌كشاند. قرآن راهنمايى است كه به بهترين راهها دلالت مى‌كند و كتابى است كه در آن تفصيل و بيان و تحصيل است، و آن جدا كننده حقّ از باطل است و شوخى و سرسرى نيست، براى آن ظاهر و باطنى است ظاهرش حكم و فرمان است و باطنش علم و دانش ظاهرش زيبا و شگفت‌انگيز و باطنش ژرف و عميق، باطن او را باطنى است و اين باطن را نيز باطنى ديگر شگفتيهايش به شماره در نمى‌آيد، و عجايبش كهنه نمى‌گردد در آن چراغهاى هدايت و نشانه‌هاى حكمت است و براى كسى كه صفات را بشناسد دليل معرفت است، پس بايد شخص تيزبين به دقّت نظر كند، و نظر و انديشه‌اش را تا درك صفت ادامه دهد