راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٣ - فضيلت حجّ

مى‌كند، ليكن حجّ‌گزار از محلّ خود بيرون مى‌رود، و تن به فداكارى مى‌دهد و دارائيش را خرج مى‌كند و مدّتى طولانى از عائله‌اش دور مى‌شود بى‌آن كه اميد به دست آوردن مالى را داشته و يا در صدد تجارت و داد و ستدى باشد.»«٢٧»

اسحاق بن عمّار روايت كرده كه به ابى عبد الله (ع) عرض كردم مردى ضعيف الحال در مورد حجّ با من مشورت كرد به او گوشزد كردم كه حجّ نكند، فرمود: «چقدر سزاوار است كه يك سال تمام بيمار شود.» اسحاق مى‌گويد: مدّت يكسال بيمار شدم«٢٨» امام صادق (ع) فرموده است: «بايد هر يك از شما پرهيز كند از اين كه برادر مسلمانى از رفتن به حجّ باز دارد كه در اين صورت در دنيا دچار فتنه و در آخرت گرفتار آنچه براى او ذخيره گرديده خواهد شد.»«٢٩»

از امام صادق (ع) در باره كسى پرسش شد كه از جانب ديگرى حجّ به جا مى‌آورد كه آيا اجر و ثوابى براى اوستي فرمود: «براى كسى كه از جانب ديگرى حجّ مى‌گزارد اجر و پاداش ده حجّ است و خداوند او، پدر، مادر، پسر، دختر، برادر، خواهر، عمو، عمّه، خالو و خاله‌اش را مى‌آمرزد، همانا خداوند رحمتش گسترده و بخشنده است.»«٣٠»

امام صادق (ع) فرموده است: «كسى كه از سوى انسان ديگرى حجّ كند هر دو در ثواب آن شريكند، و چون طواف واجب انجام شود شركت آن دو منقطع مى‌گردد «و پس از آن هر عملى به جا آورده شود ثواب آن براى حجّ كننده است.»«٣١»

امام صادق (ع) فرموده است: «اگر هزار نفر را در حجّ خود شريك كنى براى هر يك از آنها ثواب يك حجّ است بى‌آن كه از ثواب حجّ تو چيزى كاسته شود.»«٣٢»

روايت شده است: «خداوند براى او و آنها حجّ قرار مى‌دهد و براى او كه آنها را با خود پيوند داده اجر و پاداش است.»«٣٣»

امام صادق (ع) فرموده است: «هر كس يك درهم در راه حجّ هزينه كند براى او