راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٧١ - باب پنجم در زكات بدن
واجب شده باشد»«٦٠»
باب پنجم در زكات بدن
كافى به سند خود از امام صادق (ع) و آن حضرت از پيامبر (ص) روايت كرده است: «روزى به اصحاب خود فرمود: هر مالى كه زكاتش داده نشود ملعون است، هر بدنى زكاتش داده نشود ملعون است، هر چند در هر چهل روز يكبار. عرض شد: اى پيامبر خدا! ما زكات مال را دانستهايم، زكات بدن چيستي فرمود: اين كه دچار آفت شود. امام (ع) فرمود: اصحاب چون اين را شنيدند رنگ چهره آنان تغيير كرد. چون پيامبر دگرگونى رنگ رخسار آنها را ديد، فرمود: آيا مىدانيد در اين گفتار منظورم چيستي عرض كردند: نه اى پيامبر خدا، فرمود: اين كه بر انسان خراشى وارد شود، پايش به سنگ خورد، بلغزد، به بيمارى دچار شود، خارى در بدنش فرو رود و نظاير اينها ... تا آن جا كه در حديث خود فرمود: پلكهاى چشم بىاختيار به لرزش درآيد.»«٦١»
از امام صادق (ع) نقل شده كه فرموده است: «براى هر جزئى از اجراى تو زكاتى از سوى خداوند بر تو واجب شده بلكه بر هر رويشگاه موى تو، بلكه بر هر چشم بر همزدن تو، زكات چشم با عبرت نظر كردن و از شهوات و نظاير آنها چشم پوشيدن است، زكات گوش شنيدن علم و حكمت و قرآن و فوايد دين، و استماع موعظه و نصيحت و آنچه رستگارى تو در آن است مىباشد همچنين اعراض از هر چه ضدّ اينهاست اعمّ از دروغ و غيبت و امثال آنها. زكات زبان نصيحت به مسلمانان و بيدار ساختن غافلان و كثرت تسبيح و ذكر و جز اينهاست. زكات دست بذل و بخشش به سبب نعمتهايى كه خداوند بر تو ارزانى داشته و به كار بردن آنها در راه نوشتن علوم و جلب
[٦٠] تهذيب، ج ١، ص ٣٧٨؛ کافي ج ٣، ص ٥٦٣، شماره ٢.
[١]- همان مأخذ، ج ٢، ص ٢٥٨، شماره ٢٦.