نصوص الحکم برفصوص الحکم
(١)
در زيادت وجود بر ماهيت , و اثبات مبدء اول , و در اين كه مبدء اول انيت محض است
٢٢ ص
(٢)
در بيان اينكه ماهيت معلوله در حد ذاتش ممكن الوجود و به لحاظ علتش واجب بالغير است كه كل شى هالك الاوجهه
٣٢ ص
(٣)
در اثبات حدوث ذاتى ماهيات ممكنه , و در اين كه اتصال و قرب و بعد آنها از ناحيه وجود آنهاست
٣٥ ص
(٤)
در بيان حمل ماهيت بر افراد , و اين كه كثرت اقتضاى ذات ماهيت نيست
٣٧ ص
(٥)
در معلول غير بودن ماهيت موجوده بطريق بيان تشخيص افراد ماهيت
٣٩ ص
(٦)
در اين كه فصل مقوم ماهيت جنس نيست بلكه محصل آن در خارج است
٤١ ص
(٧)
در تنزيه حقيقت وجود يعنى حق سبحانه از ماهيت جنسيه است
٤٢ ص
(٨)
در تنزيه حقيقت وجود يعنى حق تعالى از ماهيت نوعيه است
٤٤ ص
(٩)
در تنزيه حقيقت وجود از داشتن اجزا است , يعنى در اثبات أحديت حق تعالى است
٤٦ ص
(١٠)
در تنزيه واجب الوجود از داشتن ند و ضد است
٤٨ ص
(١١)
در صراح و ظاهر بودن حق تعالى است
٥١ ص
(١٢)
در اين كه واجب تعالى مبدأ كل فيض است و مطالبى در اصول عقائد حقه توحيدى
٥٢ ص
(١٣)
در حق و ظاهر و باطن بودن واجب تعالى است
٦٠ ص
(١٤)
در علم احاطى حق سبحانه است
٦٢ ص
(١٥)
در علم اول وثانى حق تعالى و اشاره به لوح و قلم , و انقطاع عارف سالك به حق سبحانه كه هنوز بمقام دهشت نرسيده است
٦٨ ص
(١٦)
در مقام دهشت عارف سالك , و در صدور خلق اول و بيان لوح و قلم است
٧٢ ص
(١٧)
در تناهى عالم خلق و لاتناهى عالم امر است
٧٨ ص
(١٨)
در پيدايش كثرت از وحدت , و در بيان عالم ربوبى و عالم امر و خلق , و اشارت به سدرة المنتهى , و تسبيح ماسوا و قوس نزول و صعود آنها است
٨١ ص
(١٩)
در اثبات وجود حق تعالى به برهان ان , و برهان صديقان است
٨٩ ص
(٢٠)
اين فص تتمه و نتيجه فص قبلى است
١٠٠ ص
(٢١)
در عجز قواى مدرك ظاهر و باطن از احاطه علمى به حق سبحانه است
١٠٥ ص
(٢٢)
اين فص در لذت و الم قواى مدركه است , و باب معرفت نفس فصوص فارابى است
١١١ ص
(٢٣)
در كمال نفس مطمانه و منتهاى لذت اوست
١١٧ ص
(٢٤)
در تشبه قواى مدركه به مدركاتشان , و در اتصال بى تكيف و بى قياس نفس به حضرت حق گاه شهود است
١٢٢ ص
(٢٥)
در دفع ايرادى بر تعريف لذت و الم , و علت اشمئزاز نفوس از عرفان به حق و تحصيل معارف حقه است
١٢٩ ص
(٢٦)
در اين كه قواى نفس هرگاه امراض آنها از آنها زايل شوند ادراك لذت و الم خود مى كنند
١٣٢ ص
(٢٧)
در بيان حجابهاى انسان از وصول بكمال حقيقى , و در توصيه به تجرد از غواشى , و اشارت بمقامات انسانى است
١٣٥ ص
(٢٨)
فص عشق است كه شمسيه عقد فصوص است
١٤٨ ص
(٢٩)
در بيان احوال عارف به مقام شهود حق رسيده , مى باشد
١٥٦ ص
(٣٠)
در اطاعت و بندگى آسمان و زمين و آب و باران و انسان است
١٦٥ ص
(٣١)
در اين كه روح انسانى از عالم امر است
١٧٩ ص
(٣٢)
در اين كه انسان از دو گوهر روح و جسم است
١٨٣ ص
(٣٣)
در بيان خواص نفس نبوى است
١٨٨ ص
(٣٤)
در حقيقت ملك , و در نحوه استفاده نبى از آن در گرفتن وحى
٢٠١ ص
(٣٥)
در انقسام انسان به سر و علن است
٢٠٧ ص
(٣٦)
در تقسيم روح انسان به عامله و مدركه است
٢١٠ ص
(٣٧)
در اين كه نبات و حيوان با انسان در بسيارى از قوى شركت دارند
٢١٦ ص
(٣٨)
در عمل نشائى يعنى روح نباتى انسان است
٢١٧ ص
(٣٩)
در بيان عمل حيوانى است
٢٢٣ ص
(٤٠)
در بيان عمل خاص انسانى است
٢٢٧ ص
(٤١)
در بيان ادراك از راه مناسبت آن با انتقادش است
٢٣٦ ص
(٤٢)
در ادراك حيوانى و اشاره به قواى ظاهر و باطن آنست
٢٣٩ ص
(٤٣)
در تأثر حواس خمس ظاهر از محسوسات خارجى است
٢٤١ ص
(٤٤)
در تعريف حس بصر و كيفيت ادراك آنست
٢٤٤ ص
(٤٥)
در تعريف سمع و تشريح آلت آنست
٢٥٤ ص
(٤٦)
در تعريف لمس و قوه لامسه , و شم و ذوق است
٢٥٧ ص
(٤٧)
در تعريف قواى خمس باطن است
٢٦٢ ص
(٤٨)
در اين كه حواس ظاهر مدرك معانى صرف نيستند , و بعد از زوال محسوس حافظ صور مدركات خودشان هم نمى باشند
٢٨٣ ص
(٤٩)
در اين كه حواس باطن هم مدرك معانى صرف نيستند , ولى حافظ صور مدركاتشان بعد از زوال محسوس مى باشند
٢٨٦ ص
(٥٠)
در اين كه روح انسانى مدرك معانى صرف , و قابل اعتلاى به ملكوت اعلى , و ارتقاى به لذت عليا است
٢٩٢ ص
(٥١)
در بيان خواص روح قدسى است
٣٠٢ ص
(٥٢)
در بيان بعضى از احوال ارواح ضعيف عامى است
٣١٣ ص
(٥٣)
در اثبات حس مشترك و بعضى از خواص آن , و اشارت به نكاتى بلند در اصول عقائد حقه انسانى است
٣١٦ ص
(٥٤)
در اين كه محسوس بماهو محسوس معقول نمى شود , و بالعكس
٣٢٤ ص
(٥٥)
در اين كه تصرف حس در عالم خلق است , و تصرف عقل در عالم امر , و فوق خلق و امر از حس و عقل محجوب است
٣٢٩ ص
(٥٦)
در اين كه ذات احديت را به صفاتش ادراك توان كرد
٣٤٩ ص
(٥٧)
در بيان حقيقت ملك , و تمثل او براى انسان , و در بيان وحى است
٣٦٤ ص
(٥٨)
در قلم و لوح و كتاب و قضا و قدر و آسمان و زمين و طبقات ملائكه است
٤٢٩ ص
(٥٩)
در ترتب اسباب و انتهاى آنها به مسبب الاسباب , و در صفت اختيار است
٤٣١ ص
(٦٠)
در اين كه اراده و اختيار به اراده و اختيار ازلى منتهى مى گردد
٤٣٦ ص
(٦١)
در رؤيت بارى تعالى است
٤٤١ ص
(٦٢)
در بيان و تفسير صراح و ظاهر بودن حق سبحانه
٤٦٤ ص
(٦٣)
در اين كه ساتر ملاصق و مباين سبب خفاى حقيقت شى و حجاب مدرك از ادراك آنست
٤٧٠ ص
(٦٤)
در اين كه موضوع پنهان كننده حقيقت جلى است
٤٧١ ص
(٦٥)
در بيان قرب مكانى و معنوى و قرب به حق است
٤٩٥ ص
(٦٦)
در اين كه وجودى اكمل از وجود واجب نيست كه در نتيجه از شدت ظهور خفى است
٥٠٣ ص
(٦٧)
در ظهور جلائى و استجلائى حق سبحانه است
٥٠٩ ص
(٦٨)
در علم بارى تعالى به ماسوايش , و در اقسام قبل و بعد است
٥١١ ص
(٦٩)
در علم بارى تعالى به ذاتش و به كل , و در اين كه او كل الكل است
٥٣٤ ص
(٧٠)
در بيان كلمه حق و در ظاهر و باطن بودن حق , و اكتساب عبد مرصفات حق را و كيفيت حال او در آنحال است
٥٤٠ ص
(٧١)
در حد حد است
٥٥٩ ص
(٧٢)
در بيان موضوع است
٥٦٤ ص
(٧٣)
در تفسير بعضى از اسماى الهى از قبيل اول و آخر و طالب و غالب است
٥٦٦ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص

نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ٢٤٥ - در تعريف حس بصر و كيفيت ادراك آنست

ديگران احوال نفس را حكايت مى كنند همچنان كه احوال بدن را , بطورى كه پزشك از حالات گوناگون چشم به عوارض و بيماريهاى بدن پى مى برد .

مغز سر جسمى رخو خاكسترى رنگ است كه اولين محل بروز انوار و تأثيرات روح است . و از جهت شكل , شبيه مخروطى است و تقريبا مانند سنگ پا است لذا چغمينى در قانونچه گويد : شبيه به مثلث است . طرف پهن آن كه قاعده مخروط است در جلوى سر است كه قاعده آن بر استخوان پيشانى است وصلابت استخوان پيشانى كه بيش از صلابت استخوانهاى ديگر سر است براى حفظ دماغ است .

انسان در وقت تفكر انگشتان را جمع مى كند و سر انگشتان را بر پيشانى مى گذارد , شايد ضم و جمع اين آنتنها به نام انگشتان و وضع آنها بر پيشانى اشارت به سر و حقيقتى باشد و در آن رمزى نهفته بود .

منبت قوه لامسه دنباله دماغ است كه آن را نخاع و مغز حرام گويند , و منبت چهار قوه ديگر اصل دماغ يعنى خود دماغ است .

دماغ را از جهت طول به سه بطن منقسم كرده اند و هر بطنى داراى مقدم و مؤخر است كه هر يك جز مؤخر بطن سوم موطن يكى از قواى خمس باطن اند كه در بعد عنوان مى شود .

همه اعصاب حس و حركت از دماغ منشعب است كه حس بواسطه عصب لين , و حركت بواسطه عصب صلب است . عصب پى است , و عرق رگ است , و رباط رگى را گويند كه كوتاه است و مفصلها را بهم پيوند مى دهد .

از دماغ هفت زوج عصب منشعب است و مى رويد : سبحان الذى خلق الازواج كلها مما تنبت الارض و من انفسهم و مما لايعلمون ( سوره يس آيه ٣٧ ) . حامل قوه ابصار زوج اول از آن از واج سبعه است . و آن يك جفت عصب قصير مجوف كبير الجرم است كه مبدأ آن از غور دو بطن مقدم دماغ است يكى از جانب راست و ديگرى از