نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ٥٢٧ - در علم بارى تعالى به ماسوايش , و در اقسام قبل و بعد است

و قبليت به رتبت است يعنى به ترتيب , چنان كه خداوند متعال چون يهود و نصارى را نام مى برد , يهود را پيش از نصارى نام مى برد به جهت مجاورت يهود مدينه را . پس آنان در رتبت پيش از نصارى اند .

و قبليت بزمان چنانكه توراة را خداوند پيش از انجيل در قرآن نام ميبرد . و نوح را پيش از ابراهيم ( و نوحا و ابراهيم ) .

و قبليت بسبب است و آن اين است علت شى و سبب وجودش ذكر شود و پس از آن مسبب آن ذكر شود , و اين قسم در كلام بسيار است .

مثل اين كه معصيت نام برده مى شود و پس از وى عقاب . يا طاعت اسم برده مى شود و پس از وى ثواب كه معصيت سبب عقاب و طاعت سبب ثواب است .

اقرع بر عينية قبليت برتبت و قبليت بفضل دارد . اما در رتبت زيرا كه از خندف و سپس از بنى تميم است و اين به نبى اقرب از عينية است , لذا پيش از عينية ذكر شد .

اما قبليت به حسب فضل , زيرا كه اقرع نيكو اسلام آورده بود , و عينية هنوز در عداد اهل جفاء معدود بود , حتى اين كه مرتد شد و به طليحه ايمان آورد . و چون وى را اسير شده بسوى ابوبكر مى آوردند , كودكان به وى مى گفتند : اى دشمن خدا پس از ايمان آوردن ارتداد آوردى . عينية مى گفت : سوگند به خداوند هيچ ايمان نياوردم . پس بظاهر اسلام آورد , و همواره جفا كار نادان بود تا بمرد .

الروض الانف شرح سيره نبويه ابن هشام است كه كتابى ممتع و مغتنم و از ماخذ مهم و مفيد در موضوعش است . و حقا چون اسمش روض انف است . انف بضم اول و دوم چون عنق چيز نو و دست نخورده را گويند . در منتهى الارب گويد : كأس انف : جام ناخورده , و امرأنف : كار نو كه كسى نكرده باشد , و روضة انف : مرغزار ستور ناديده .

در تاج العروس گويد : سهيل كزبير حصن بالاندلس , اليه نسب الامام ابوالقاسم عبدالرحمن بن عبدالله ابى الحسن الخثعمى السهيلى