من لايحضره الفقيه است در ترجمه حديث گويد : حضرت عليه السلام فرمودند كه هيچ مؤمنى از دارد نيا بيرون نميرود مگر بر ضا و خوشنودى او زيرا كه حق سبحانه و تعالى پرده را از پيش چشم او بر ميدارد تا جاى خود را در بهشت ببيند و ببيند حور و غلمان و ساير چيزهايى را كه حق سبحانه و تعالى از جهت او مهيا ساخته است و دنيا را نزد او در آورند ببهترين حالتى كه دنيا را مى باشد از براى كسى مثل ملك سليمان اگر له نباشد , و بنابر نسخه اى كه له داشته باشد يعنى مينمايد دنيا را باو با حسن حالاتى كه آن مؤمن را در دنيا بوده است يك وقتى . بعد از آن او را مخير سازند كه اگر ميخواهى كه در دنيا باشى ترا در دنيا احسن حالات دنيا خواهد بود و اگر اين مراتب را ميخواهى بگو پس او گويد كه بچه كار من ميايد دنيايى كه اگر ملك سليمانى باشد بلاها دارد و محنتها لازمه او است پس تلقين كنيد مردگان خود را در وقت مرگ ايشان بكلمات فرج تا ايشان زودتر از اين محنت كده دنيا خلاصى يابند و بان مراتب عاليه برسند يا آنكه چون كلمات فرج را ميگويد درجات او عالى تر ميشود .

و نيز جناب ابن بابويه در همان باب من لايحضر گويد : قال الصادق عليه السلام اعتقل لسان رجل من أهل المدينه على عهد رسول الله صلى الله عليه و آله وسلم فى مرضه الذى مات فيه فدخل عليه رسول الله صلى الله عليه و آله فقال له قل لااله الا الله فلم يقدر عليه فأعاد عليه رسول الله فلم يقدر عليه و عند رأس الرجل امرأة فقال لها هل لهذا الرجل أم فقالت نعم يا رسول الله صلى الله عليه و آله انا أمه فقال لها أفراضية انت عنه ام لا فقالت بل ساخطة فقال لها رسول الله صلى الله عليه و آله فانى أحب أن ترضى عنه فقالت قدرضيت عنه لرضاك يا رسول الله فقال له قل لااله الا الله فقال لا اله الا الله فقال قل يا من يقبل اليسير و يعفو عن الكثير اقبل من اليسير و اعف عنى الكثير انك انت العفو الغفور فقالها فقال له ما ذاترى فقال أرى اسودين قدد خلا على قال أعدها فأعادها فقال ماذاترى فقال تباعدا عنى و دخل ابيضان و