نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ١٦٠ - در بيان احوال عارف به مقام شهود حق رسيده , مى باشد

لذتى كه در وجدان بعد از فقدان است يدرك و لايوصف .

از دست غيبت تو شكايت نمى كنم *** تا نيست غيبتى ندهد لذتى حضور

گرديگران بعيش و طرب خرمند و شاد *** ما را غم نگار بود مايه سرور

و بداند كه صبر مفتاح فرج است و اگر تلخ است سر انجام ميوه شيرين دهد و در هر حال دست از دامن طلب بر ندارد و اين حكايت و تمثيل را كه جناب عارف بزرگوار شيخ فريد الدين عطار در وادى طلب منطق الطير آورده حلقه گوش خود سازد :

شيخ مهنه بود در قبضى عظيم *** شد بصحرا ديده پر خون دل دو نيم

ديد پيرى روستايى را ز دور *** گاو مى بست و از و مى ريخت نور

شيخ سوى او شد و كردش سلام *** شرح دادش حال قبض خود اتمام

پير چون بشنيد گفت اى بوسعيد *** از فرود فرش تا عرش مجيد

گر كنند اين جمله پر ارزن تمام *** نه بيك كرت بصد كرت مدام

ور بود مرغى كه چيند آشكار *** دانه ارزن پس از سالى هزار

گر ز بعد آنكه با چندين زمان *** مرغ صد باره بپردازد جهان

از درش بويى نيابد جان هنوز *** بو سعيد زود باشد آن هنوز