نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ٣٩٦ - در بيان حقيقت ملك , و تمثل او براى انسان , و در بيان وحى است

دارند و دستى بخلق خدا از آن دست مى گيرند و بدين دست مى بخشند اگر چنانچه غفلت و لهو و هو بدانها روى آورد حجت خداوند بر مردم تمام نگردد .

از كلام صدرالمتالهين در اسرار الايات است كه فرمود : اقتضت الحكمة الالهية ان تكون الشجرة النبوية صنفا مفردا بل نوعا واقعا بين الانسان و بين الملك جالسا فى حدالمشترك بين عالمى الملك و الملكوت مشاركا لكل واحد منهما على وجه فانهم كالملائكة فى اطلاعهم على ملكوت السموات والارض و كالبشر فى احوال المطعم و المشرب و المنكح ( ص ٦٦ چاپ رحلى سنگى ) .

در علامت امام در بسيارى از روايات ما آمده است كه امام آن كسى است كه لهو و لعب ندارد ثقة الاسلام كلينى در كتاب حجت كافى بابى بعنوان باب الامور التى توجب حجة الامام عليه السلام دارد در حديث چهارم آن باب باسنادش از معاوية بن وهب روايت كرده است كه قال : قلت لابى جعفر عليه السلام ما علامة الامام الذى بعد الامام ؟ فقال : طهارة الولادة و حسن المنشأ ولايلهو و لايلعب ( ص ٢٢٥ج ١ معرب ) .

و در حديث پانزدهم باب الاشارة والنص على ابن الحسن موسى عليه السلام باسنادش از صفوان جمال روايت كرده است كه قال سألت ابا عبدالله عليه السلام عن صاحب هذا الامر ؟ فقال ان صاحب هذا الامر لايلهو ولايلعب . و اقبل ابوالحسن موسى عليه السلام و هو صغير و معه عناق مكية و هويقول لها اسجدى لربك , فأخذه ابو عبدالله عليه السلام و ضمه اليه و قال بابى وامى من لايلهو و لايلعب ( ص ٢٤٨ج ١ معرب ) .

فرقه اماميه اثناعشريه پيغمبران و جانشينان آنان را بدين صفات شناسند كه از قرآن و روايات و ادله عقليه حكماى متالهين مستفاد است كه نه غفلت بديشان روى مياورد و نه اهل لهو و لعب و زهوند وايشانند كه أمنا و شهداى اله عالم و عالم به ما تحت العرش الى