نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ١٣٨ - در بيان حجابهاى انسان از وصول بكمال حقيقى , و در توصيه به تجرد از غواشى , و اشارت بمقامات انسانى است

به تعبيرى اشراق علت به معلول است نهاده اند كه در واقع اضافه مقوليه منتفى است , ولى باز

دائما او پادشاه مطلق است *** در كمال عزخود مستغرق است

يا من دل على ذاته بذاته و تنزه عن مجانسة مخلوقاته . يا من كان الحجاب بينه و بين خلقه خلقه . ( ص ٢٧٨ بحر المعارف مولى عبدالصمد همدانى ط ١ )

ديده اى بايد كه باشد شه شناس *** تا ببيند شاه را در هر لباس

و تا به سر اين نكته نرسيدى از حجاب قيد كه همان تعين و انا نيت تو است رهايى نيابى , و ربط خود را با حقيقت عالم ندانى , و از معرفت دقائق بسيارى كه در اين مقام مستفاد است بر كنارى . حق مطلق را در قيود و حدود مقيد و محدود مكن , و تنزيه را از تشبيه باز شناس .

چه مى گويم كه هست اين نكته باريك *** شب روشن ميان روز تاريك

حجاب دوم بدن است كه حجاب ديده جانست , تا چه رسد كه به كاربدن سرگرم و بدو مشغول است , و در وى تدبير دارد , و وى را حفاظت مى كند .

حجاب چهره جان مى شود غبار تنم *** خوشادمى كه ازين چهره پرده برفكنم