نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ٣٤٥ - در اين كه تصرف حس در عالم خلق است , و تصرف عقل در عالم امر , و فوق خلق و امر از حس و عقل محجوب است

است .

دگر ز عقل حكايت بعاشقان منويس *** كه حكم عقل بديوان عشق ممضى نيست

ما حكم بوجود جوهر مى كنيم و مشاعرى كه خارج را ادراك مى كنند عوارض طاريه بر جوهر را ادراك مى كنند نه خود جوهر را پس چگونه جوهر را يافتيم نظير اين كلام را در اين مقام گوييم كه چگونه به ما فوق خلق و امر راه پيدا كرده ايم به جايى كه نه دست حس بدان ميرسد و نه دست عقل .

رؤيت عقل طورى است و رؤيت ما فوق عقل طور ديگر آن كجا و اين كجا :

خرد هر چند نقد كاينات است *** چه سنجد پيش عشق كيميا كار

( حافظ )

در كافى از امام صادق عليه السلام روايت است ( حديث ٨ باب النهى عن الكلام فى الكيفية كتاب توحيد ص ٧٣ج ١ معرب ) : يا ابن آدم لوا كل قلبك طائر لم يشبعه و بصرك لو وضع عليه خرق ابرة لغطاه تريد ان تعرف بهما ملكوت السماوات والارض ان كنت صادقا فهذه الشمس خلق من خلق الله فان قدرت أن تملا عينيك منها فهو كما تقول . ولى قرآن مجيد گويد : و كذلك نرى ابراهيم ملكوت السموات والارض و هر دو حق است .

و مانند اين حديث در باب ابطال رؤيت توحيد كافى ( حديث ٧ ص ٧٦ج ١ معرب ) است عن عاصم بن حميد عن ابى عبدالله عليه السلام قال ذاكرات ابا عبدالله عليه السلام فيما يروون من الرؤية فقال الشمس جزء من سبعين جزءا من نور الكرسى و الكرسى جزء من سبعين جزءا من نور