خداى موسى و هارون.براى آن تخصيص كرد ايشان را به ذكر كه[تا] [١]گمان نبرند كه فرعون را خواستند.و وجه دگر براى شرف و اختصاص ايشان،كه ايشان دو پيغامبر دعوت‌كننده بودند.و امّا آن‌كه وجود دو پيغامبر در يك عصر و بيشتر روا باشد و وجود دو امام روا نباشد،عقل را به اين طريقى نيست،و اين به سمع دانند و اجماع،چنان كه به سمع دانند كه در عهد رسول [٢]-عليه السّلام-و از پس او هيچ پيغامبر نبود.ساحران چون چنان ديدند،به ادنى مايه نظر كه كردند، ايشان را علم حاصل شد كه:آن نه از جنس سحر [٣]است،و مانند اين در مقدور بشر نباشد،چه ايشان سالهاى بسيار تعاطى سحره [٤]كرده بودند و كيفيّت شناخته [٥]،ايشان را علم حاصل شد به آن‌كه آن معجزى [٦]است خارق عادت و او پيغامبر است و آنچه مى‌گويد راست مى‌گويد.به روى در آمدند و سجده كردند و گفتند:ما ايمان آورديم به خداى جهانيان كه خداى موسى و هارون است.

و در خبر مى‌آيد كه:در ميان ايشان هفتاد و دو مرد بودند پشت خم‌شده از پيرى،و علما و بزرگان ايشان بودند،و گفتند ايشان را چهار رئيس بودند:

سابور و عازور و حطحط [٧]و مصفى،و اوّل ايشان ايمان آوردند پس ديگران متابعت كردند. فرعون چون آن بديد بر سبيل تجلّد و جبارت [٨]گفت: آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ،ايمان آوردى [٩]به موسى پيش ازآن‌كه من دستورى دادم شما را.اين مكرى است كه شما به يك جاى ساخته[ايد] [١٠]در شهر تا اهل اين شهر را

[١] .اساس:ندارد،با توجه به وز،مل افزوده شد،لت:كه ايشان.

[٢] .وز،مل،ما+ما.

[٣] .بم،آف:سحره.

[٤] .وز،مل:سحر.

[٥] .وز،مل،لت:شناختند.

[٦] .اساس،آج،لب،آن:معجزه،با توجه به وز،مل تصحيح شد.

[٧] .اساس:حمطحط،با توجه به وز،مل تصحيح شد.

[٨] .وز،مل،لت:جسارت،آج،لب:جباريّت.

[٩] .وز،مل،آج،لب،آف،آن:آورديد.

[١٠] .اساس:ندارد،با توجه به وز،مل افزوده شد.